BaBs 106 Inc. WedPage: February 2006

MaG-AsaWa'y di BiRo

Ganun pala ang pakiramdam kapag mag-asawa na kayo. Parang bata na bagong silang. Hindi mo alam ang gagawin. Kung alam mo man ay medyo hindi ka pa ganun kagaling o yung tipong nangangapa ka pa. Pero katulad ng isang bata… lagi kang excited sa lahat ng bagay na gagawin mo at masarap yung feeling kapag nagtatagumpay ka sa mga ginagawa mo. Minsan nga lang medyo hindi ganun kapulido ang pagkakagawa gaya ng sa pagluluto (ng adobo), pamamalantsa (ng limang piraso…waaah! ang laki naman kasi ng polo nya), paglalaba (kaya tuloy nasugatan ako) at pagde-decorate ng bahay (na puro karton ng mga rice cooker, plantsa, plato etc. na mula sa mga regalo sa kasal) Pero at least, nagawa mo. Atleast nagawa KO ng buong puso at nang buong lakas (yaahh!).

Mula sa pagiging makasarili ay unti-unti akong binabago at nare-realize ko na ooopps teka, may kasama na pala ako sa bahay at dapat ay umayos ako. Kaya tuwing umaga, hindi lang medyas, panyo at gamit ko ang hinahanda ko kundi pati rin yung sa kanya. Hindi lang unan ko ang inaayos ko kundi pati rin yung sa kanya.

Araw araw, excited ako na umuwi dahil gusto ko na syang makita, mayakap at makasama. Ang corny no. Para kaming mga bata na sa tuwing magkikita ay hindi maipinta ang saya sa mukha. Harutan nang harutan. Paulit ulit lang naman ang sinasabi “ I miss you “ “ I love You “ pero napakasarap pakinggan at may kasama pang pagkilig yun.

Mamaya, magkikita na naman kami. Yahoo. Ano kayang lulutuin ko? Hotdog…Ham…Tinapay nalang kaya at ladies choice ( “ham nga”) hehe. Bahala na. Basta ang mahalaga ay totoo ang lahat ng ito. Hindi isang panaginip. Kung mananaginip man ako, mamayang gabi na lang yun habang katabi ko syang natutulog. Gud.

oUr fiRst vaLenTinE's DaY

Dahil Valentines day, marami ang nakatanggap ng bulaklak sa amin gaya nila ms chabs, ate mean at joan.

Nakakakilig talaga. Pero ako, hindi na ako nag-expect ng kahit ano kay maries kasi alam ko namang hindi lang bulaklak ang makapagpapasaya sa akin ngayon. Sapat na sa akin na magkasama kami. Ito ang unang valentines day namin bilang mag-asawa.

Day-off ni Maries today kaya naiwan lang sya sa bahay. Ako naman ay pumasok sa office. Sabi pa nya sa text niya sa akin nung bandang hapon “ Hon, mga 5:30 pm kana umuwi kasi nawalan ng tubig habang naglilinis ako ng banyo, ayoko madatnan mong marumi yung bahay. Sorry hindi na kita masusundo. Kung gusto mo, kain nalang tayo sa labas mamaya”. Naisip ko tuloy, eh ano kaya kung magyaya ako sa chades or sa golden fortune.

Hapon na ako nakarating sa bahay. Yun pala may naghihintay na surpresa. Nung paakyat na ako sa hagdan, nakasalubong ko si Maries na may bitbit na basyo ng bote ng coke. Sabi pa nya sa akin “ bibili ako ng coke, nauuhaw ako eh…mauna kana sa taas hon” Sabi ko “ hindi, sasamahan na kitang bumili”. So sabay na kaming bumili ng coke.

Nung nakabili na kami, ako ang nagbukas ng pinto sa bahay. Patay yung ilaw kaya nung binuksan, lumiwanag yung buong bahay … naluha ako sa nakita ko … isang mesa na may nakahain na spaghetti at chicken, may heart shaped donuts sa gitna at merong candles sa mesa. Sabay narinig kong tumutugtog yung wedding song namin na “sa piling mo”…

Sobrang na-touch ako. Habang nakatayo kami sa may pintuan, napayakap ako sa kanya habang umiiyak. Umiyak din sya kasi raw nakita nya na masaya ako sa ginawa nya. Nung medyo nahimasmasan na, lumapit sya sa mesa at sinindihan ang kandila. Around 6:45 pm, habang kumakain kami, sinabi nya sa akin na “ Mahal na mahal kita” Aaayyy… sobrang sarap ng feeling. Ang sweet naman ng honey ko. Ito ang pinaka-romantic at unique na valentines day namin together.

medyo namumugto pa ang mga mata namin. he he...

AdoBo

It’s such a beautiful Sunday, kahit na mag-isa lang ako sa bahay. Pumasok kasi si Maries sa opisina eh. Tamang tama ang pagkakataon para magsanay akong magluto. Medyo tinanghali ako ng gising pero oks lang. For breakfast, I ate oatmeal and bread with magnolia choco drink. Nung medyo tanghali na, I cooked ham and ham omelet. Akalain mo yun! Nakapagluto ako ng ham omelet at masarap pa. Naglulunch ako habang nanonood ng “yours, mine & ours “ sa pc. Uubusin ko na sana yung omelet kaso naisip kong pagtirahan si Maries para naman matikman nya. Yabang!

Around 4pm, nagkita kami ni Maries sa Espiritu Santo para magsimba. Pagkatapos nun ay nag-grocery kami sa SM. Nagpabili si Maries ng meat kaya isa lang ang ibig sabihin nun…kailangan ko nang magluto for dinner. Nyah! So, bumili narin kami ng laurel at mga paminta. Pagdating sa bahay, inilabas ko agad ang cookbook at agad na hinanap ang “Adobong Baboy”. Medyo na-tense nga ako habang nagluluto kasi parang puro suka ang naamoy ko. Hindi kaya paksiw ang kalabasan nun. Mabuti nalang at sobang supportive si Maries. Sabi nya, “hon, kahit na ano pa ang kalabasan nyan, kakainin ko parin yan.”

Pareho na kaming gutom ni Maries kaya nung okay na yung ulam ay kumain kami agad. In fairness, nakailang plato sya. He he. Nagustuhan nya ang adobo at ang ham omelet. Tagumpay ako. Feeling ko ako si Jang Geum. Ayos!

*Habang tina-type ko ito ay nagsasanay narin akong mag-type. asdf asdf jkl; jkl; argh!