KaYa NamiN To!

Ang tagal narin pala ng huling entry namin sa blog na ito.

Nakakatuwang isipin na ang dami nang nangyari sa buhay namin mula nung umuwi kami galing Singapore last June 2008. Ipinanganak ko si Jonas ng Sept 2008, balik Robinsons si Maries, balik 2GO ako pero nag-resign din nitong March 2009, nagkaroon ng yaya si jonas mula December 2008 hanggang Feb 28, 2009, na-hosptalized ang baby namin due to pneumonia last March 17-20 ’09, nagpalit sya ng doctor from Mendiola (UDMC) to Miranda (Mary Johnston), nakipagpalit kami ng kwarto kanila nanay dahil sa aircon, regular na ang schedule ng aircon sa buhay namin ( from 11am to 4pm, 8pm to 3am-malamig sa kwarto), ako na ang official yaya ng anak namin and soon, magsosolo na uli kaming mag-asawa.

Pagkagaling kasi ng Singapore, dito na muna kami tumira sa bahay ng parents ni Maries because our main reason is the coming of baby Jonas. Since we’re first time parents, takot pa kaming mag-alaga ng bata. Initially, our plan was to stay with them for 4 months only, but since Tita Gina’s house (the one we’ll be renting) is not yet available, our stay was extended to 7 months (and counting...). Under contruction parin yung bahay, may mga ginawang renovations pero I heard malapit na raw matapos. I’m actually excited and nervous sa nalalapit na paglipat namin. And I guess, ganun din ang nararamdaman ni Maries. Kahit na sabihin nating Manager ang asawa ko at todo suporta ang in-laws ko (Maries’ parents), malaking concern parin sa panahon ngayon ang financial stability. Ngayon pa na nag-resign ako. But I really hope makayanan namin.

Lahat naman may concerns pagdating sa pera and kahit papaano, masuwerte parin kami dahil maraming handang sumuporta at tumulong sa’min. Isa pang concern ko ay kung papaano maging full time housewife. Isang malaking question mark sa’kin ngayon yan dahil first time kong mag-aasikaso ng sarili kong pamilya (my hubby and baby). At sa pagluluto naman, adobo at sinigang palang ang alam ko. From these (few) concerns I’ve mentioned, gusto ko nang mag shift naman ng mood. Panget naman kasi lung puro worries ang lumalabas sa’kin. Oo nga maraming mga tanong pero hindi naman masasagot lahat kung hindi namin susubukan. Sa totoo lang, excited na’ko sa paglipat namin kasi we’ll learn to handle things our own way. I hope lalo pang tumibay yung bonding naming tatlo as a family. I hope din na maging strong kami sa mga challenges na maaaring dumating. I wish makayanan ni Maries ang mga lulutuin ko for him. Hehe. We’re expecting to transfer hopefully by May or June. Kaya namin to! Sabi nga sa commercial ni Robin Padilla “Wag kang aayaw, tink pasitib!”