Wednesday, June 27, 2007

BaWaL MagKAsaKit!

Singhot! Singhot! Ubo-ubo-ubo! HAtching!
Yan ang gawain ko mula pa nung nakaraang linggo. Hay! ang hirap magkasakit dito. Bukod sa malaki na ang kaltas sa sweldo mo pag nag-absent ka, malaki rin ang halaga ng pagpapagamot. ABa, nung nagpacheck-up ako, 55 sing dollars ang siningil sakin.Kung sa bagay, kasama na ang antibiotics at iba pang mga gamot sa ganung halaga. Habang nag-eemote ako sa sakit ko, syempre si Maries ang taga-alaga ko. Super close kami nitong mga araw na ito kaya in just a few days ... sumisinghot at umuubo narin sya. Kawawa naman. Hindi ko sinasadyang mahawahan sya pero nagtataka lang ako, bakit si maries nung nagkasakit masigla parin at nakakapagtrabaho.Samantalang ako, parang may malubhang karamdaman ... gusto ko lang nakahiga lagi at nagpapahinga. O.A. noh! sipon lang naman at konting lagnat.
Eto pa, kahapon lang biglang humina ang pandinig ko at medyo makirot ang tenga ko kaya napilitan na naman akong magpa-check up. Ayun, 45 sing dollars naman ang siningil sakin kasama ng ear drops at antibiotics. Hay! Nahihiya na nga ako kay maries. Napakasakitin ko talaga. Pero sa lahat ng yan, ito ang isa sa pinakamalungkot na katotohanan ... sa kabila ng pagkakasakit eh isang nakakagulat na 56.8 kilos na ang timbang ko! So ibig sabihin nun, 1.8 kilos ang nadagdag sakin mula nung nagpunta ako dito sa singapore.
Habang tinatype ko ito, sumisinghot parin ako. Sana, maging malakas na ako gaya ni joan (duan), medyo pumayat narin ako gaya ni kateh at maging masigla na uli ako gaya ni ms. chabs...ay pero wag naman masyadong hyper... yung tama lang.

Saturday, June 23, 2007

NagBaBaLik

Ang tagal ko ring hindi nakapag-blog. Busy kasi ... at saka malayo ang computer shop samin ... at saka mahal ang bayad ... at saka ... teka nga, ang dami kong dahilan. ang mahalaga heto na uli ako ...
Dalawang araw na akong naka-MC (sick leave) sa kompanya dahil sinisipon at inuubo ako. Syempre, hindi ako pwedeng mag-offer ng credit card sa phone habang sumisinghot at umuubo. So habang nasa bahay ako, panuod nuod lang ng TV, kain, tulog at kain (uli) ang ginagawa ko. Si Maries naman, nasa bahay sya kaninang umaga at bandang 1:30pm pa sya umalis para pumasok sa opisina. Mga 11pm na siguro ang balik nun sa bahay.Kaya eto, solo flight na muna ako.
Bakit ganun, parang ang dami kong naiisip isulat dito nung isang araw pa pero ngayong kaharap ko na ang computer, hindi ako makapag-isip.
Ie-enumerate ko na lang... hehe ..
1. mula sa malaking kama, maliit na uli yung kama namin ni maries. sobrang thankful ako kasi mas naging close kami (literally hehe...). basta iba talaga ang feeling nung magigising ka sa madaling araw or sa umaga tapos kayakap mo yung mahal mo. (sana lang wag magkapalit yung mukha namin ... )
2. nakabili na si maries ng pangarap nyang PSP kaso puro wrestling palang yung game nya.pinagiipunan pa nya yung NBA 2007.
3. hindi na magkasya sakin yung pants ko na black ... so ibig sabihin nun ... umurong yung tela sa kakalaba (ows?)
4. ako na nga pala ang official barbero ng honey ko. ang dali lang pala mag-shave ng ulo.easy!
5. lumaki na naman yung tyan ni maries dahil sa tatlong plato ng rice gabi-gabi (hon,hinay hinay lang)
yung ibang update, sa susunod nalang uli kasi medyo hapon na. kailangan ko nang mag-log-out.

My Photo
Name:
Location: Philippines

malayo sa pagiging perpekto ang samahan namin pero walang imposible kapag magkasama kami.

Powered by TagBoard Message Board
Name

URL or Email

Messages(smilies)

Daisypath Ticker