BaBs 106 Inc. WedPage

My Dream House

2012-01-24T22:02:00.005+08:00

Kung kelan, kung saan, di ko pa masabi pero alam ko...malapit na ;)

Sobrang attracted ako ngayon sa type ng house na glass ang windows.

Tapos, may pagka-kwadrado ang type. Walang mga roof na triangle.

KaYa NamiN To!

2009-04-14T23:32:00.001+08:00

Ang tagal narin pala ng huling entry namin sa blog na ito.

Nakakatuwang isipin na ang dami nang nangyari sa buhay namin mula nung umuwi kami galing Singapore last June 2008. Ipinanganak ko si Jonas ng Sept 2008, balik Robinsons si Maries, balik 2GO ako pero nag-resign din nitong March 2009, nagkaroon ng yaya si jonas mula December 2008 hanggang Feb 28, 2009, na-hosptalized ang baby namin due to pneumonia last March 17-20 ’09, nagpalit sya ng doctor from Mendiola (UDMC) to Miranda (Mary Johnston), nakipagpalit kami ng kwarto kanila nanay dahil sa aircon, regular na ang schedule ng aircon sa buhay namin ( from 11am to 4pm, 8pm to 3am-malamig sa kwarto), ako na ang official yaya ng anak namin and soon, magsosolo na uli kaming mag-asawa.

Pagkagaling kasi ng Singapore, dito na muna kami tumira sa bahay ng parents ni Maries because our main reason is the coming of baby Jonas. Since we’re first time parents, takot pa kaming mag-alaga ng bata. Initially, our plan was to stay with them for 4 months only, but since Tita Gina’s house (the one we’ll be renting) is not yet available, our stay was extended to 7 months (and counting...). Under contruction parin yung bahay, may mga ginawang renovations pero I heard malapit na raw matapos. I’m actually excited and nervous sa nalalapit na paglipat namin. And I guess, ganun din ang nararamdaman ni Maries. Kahit na sabihin nating Manager ang asawa ko at todo suporta ang in-laws ko (Maries’ parents), malaking concern parin sa panahon ngayon ang financial stability. Ngayon pa na nag-resign ako. But I really hope makayanan namin.

Lahat naman may concerns pagdating sa pera and kahit papaano, masuwerte parin kami dahil maraming handang sumuporta at tumulong sa’min. Isa pang concern ko ay kung papaano maging full time housewife. Isang malaking question mark sa’kin ngayon yan dahil first time kong mag-aasikaso ng sarili kong pamilya (my hubby and baby). At sa pagluluto naman, adobo at sinigang palang ang alam ko. From these (few) concerns I’ve mentioned, gusto ko nang mag shift naman ng mood. Panget naman kasi lung puro worries ang lumalabas sa’kin. Oo nga maraming mga tanong pero hindi naman masasagot lahat kung hindi namin susubukan. Sa totoo lang, excited na’ko sa paglipat namin kasi we’ll learn to handle things our own way. I hope lalo pang tumibay yung bonding naming tatlo as a family. I hope din na maging strong kami sa mga challenges na maaaring dumating. I wish makayanan ni Maries ang mga lulutuin ko for him. Hehe. We’re expecting to transfer hopefully by May or June. Kaya namin to! Sabi nga sa commercial ni Robin Padilla “Wag kang aayaw, tink pasitib!”

BaGoNg YuGTO Ng BuHaY NaMiN

2008-10-19T10:29:00.002+08:00

Sa tuwing tinitingnan namin si baby jonas, napapangiti kami ni maries. Maging ako, hindi parin makapaniwala na mga magulang na kami. Dati nung buntis palang ako tinitingnan ko lang yung mga baru-baruan na binili namin para kay baby. Sabi ko pa, ang cute naman ng mga mittens at robe ni pepe (former nickname ni jonas nung nasa tiyan ko pa sya). Tapos ang lakas ng kaba ko, yung tipong magkahalong tuwa, excitement at nerbiyos narin dahil syempre karamihan naman yata sa mga buntis hindi matahimik hangga't hindi pa lumalabas at hindi pa nila nakikita ng aktwal yung bata. Anyway, ang dami rin naming narerealize ngayong kapiling na namin si jonas at isa lang ang masasabi ko, hindi pala ganun kadaling magkaanak. Nag-aadjust parin kami sa maraming bagay. Si maries natututo nang mag-ayos ng sarili nyang gamit pang-opisina, kumain mag-isa, tumanggap ng mga delayed reply ko sa text messages nya, matulog ng wala munang kayakap nang matagal, in short ... mag-solo! Lahat yan ay dahil sa busy ako sa pag-aasikaso kay bulilit. Kailangan oras-oras akong libre para magpa-breastfeed dahil oras-oras nagigising sya. Kung minsan nga, bago ko pa sya mapag-burp habang karga ko (kailangan ito para hindi kabagan at lumungad ng marami si baby), inabot na kami ng treinta minuto tapos pagkalapag ko sa kanya sa crib, ilang minuto lang iiyak na uli para dumede. Noong mga nakaraang linggo, ang sakit talaga ng katawan ko sa puyat at sa pagpapa-breastfeed. Para akong lalagnatin. Ngayon medyo nasasanay na. Malaki pala talaga ang nagiging epekto ng pagkakaroon ng baby sa relationship ng mag-asawa. I'm glad hindi ganoon kakitid ang isip ni maries gaya ng mga napapanood ko sa t.v. Yung mga daddy na pinagseselosan ang mga anak. Kahit nga pagod sya sa trabaho, minsan sinasamahan nya ako sa pagpupuyat... yun nga lang ako hawak ko si jonas, sya ang hawak nya yung psp nya. Nga pala, hindi lang si maries ang hindi ko napapagtuunan ng panahon ngayon, pati rin ang sarili ko. Mahilig kasi akong magsuklay, mag-ayos, mag-powder etc. pero ngayon, laging nakaipit ang hair ko na kung minsan ay hindi pa nasusuklay, kadalasang basa ang damit ko dahil sa leak ng milk, at marami pang mga kaartehan ko sa katawan ang medyo naisantabi ko muna.

Sabi nila, mabilis lang naman daw ang pagiging baby ni jonas kaya i-treasure daw namin ang bawat moment. Naniniwala kami dun kaya lalo rin kaming nagsusumikap na makapag-adjust bilang mga magulang at bilang mag-asawa. Alam ko na imposibleng hindi namin makayanan ito dahil yung lola ko nga, naka-pitong supling pero naka-survive! (single parent pa yun at labandera ang hanapbuhay). Bakit naman yung iba diyan, kambal pa ang mga anak pero okay naman sila. Salamat nalang talaga at mabait ang mga in-laws ko. Laging handang tumulong lalo na pag nade-drain na ang energy ko for the day. Sa December, magtatrabaho na uli ako, how ironic, dati rati tinatanong ko ang sarili ko kung kaya ko bang mag-stay para alagaan full-time si jonas... ngayon naman tinatanong ko kung kaya ko bang makapagtrabaho at iwanan muna si jonas sa iba? Parang hindi ko naman ma-imagine na hindi ko kasama si jonas. Well, para kay jonas, kakayanin naming mag-adjust. Pasasaan ba at magiging balanse rin ang pagiging magulang at pagiging mag-asawa namin... Pasasan ba at babalikan nalang namin nila maries at baby jonas ang mga pangyayaring ito balang araw at mapapangiti nalang.

4 tHinGS

2008-06-23T11:17:00.000+08:00

Four things about me that you may or may not know in no particular order.
This can be fun.

A) Four jobs I have had in my life:
1. Purchasing Assistant
2. CSR
3. Training Specialist
4. Telesales

B) Four movies I would watch over and over:
1. Cutting Edge
2. An Affair To Remember
3. Bugs Life
4. Lord of the Rings

C) Four places I have lived:
1. Pasay City
2. Novaliches Q.C.
3. Tondo Manila
4. Singapore

D) Four TV shows that I enjoy watching:
1. Raven
2. Ellen
3. Pucca
4. CSI

E) Four places I have been:
1. Pangasinan
2. La Union
3. Baguio
4. Tagaytay

F) Four People??? Who Email Me Regularly: (Walang Palya!)
1. Friendster update ;)
2. JobsDb
3. Names Database
4. Yahoo

G) Four of my favorite foods:
1. Sinigang sa miso
2. Bistek
3. Tocino
4. Spaghetti ni Mama

H) Things I am looking forward to this year (2008):
1. Ang paglabas ni Baby Pepe
2. Ang maging mommy
3. Matutong Magluto (ang tagal na nito...)
4. Makapagpatayo ng mansyon!

20 Questions

2008-01-31T17:37:00.000+08:00

Tagged by Beej.

Here’s the rule: Remove 1 question from below, and add in your personal question, make it a total of 20 questions, then tag people in your list, list them out at the end of this post. Notify them in their chat box that he/she has been tagged. Whoever does the tag will have blessings from all.

1. At what age do you wish to marry? 25. sakto lang nung kinasal kami ni maries.
2. What color do you like most? Blue parin!
3. If you have the chance, what would you probably say to your beloved one? Kahit na anong mangyari, mahal ko kayo.
4. Where is the place that you want to go the most? bumalik sa Pinas ; (
5. Which part of you that you hate the most? kilikili!
6. When you encounter a sad moment, what would you do? umiyak tapos matulog
7. What are you afraid to lose the most? People I love. (parehas kami ni buddy billie)
8. If you win $1 million, what would you do? bumalik ng pinas, tulungan ang pamilya ko, magtayo ng business, tumulong sa nangangailangan at ipunin kung anuman yung natira.
9. Till now, what is the moment that you regret the most? yung mga pagkakataon na busy ako sa trabaho para pagtuunan ng atensyon ang mga mahal ko
10. Which type of person do you hate the most? plastik at inggitero, pati rin yung mga may b.o.
11. What is your ambition? maging isang mabuting ina at asawa
12. If you had one wish what would you wish for? maging masaya lahat ng nilalang sa mundo
13. Name one of your body part your hubby or boyfriend tells you he adores. pwet.hehe
14. What is the best gift you can give someone this year? baby .. para kay maries ; )
15. What do you need to do this year in order for you to be happier in life? magsilang ; )
16. What do you want to achieve this year or what are your goals for 2008? maging tanging ina
17. What’s your career goal this year? maging part-timer (for a change)
18. What would be the best day of your life so far? January 7, 2006
19. Who among your long lost friends are you hoping to bump into? wag na! patay na yung naiisip ko eh.kakatakot!
20.If you could change your name, what would it be?

Tagging Chabio, Pinky, Myra, Madz, and Tina.

Update kAy BaBy ...

2008-01-27T15:47:00.000+08:00

Masyado nang maraming nangyari kaya isa-summarize ko nalang para mabilis ...

Jan 11 - "Congrats!" sabi ni Doc. Buntis daw ako pero hindi pa makita sa ultrasound yung baby dahil masyado pa raw maaga. Baka daw dalawa yung baby, isa sa loob at isa sa labas (ectopic) pero kailangan pang obserbahan.

Jan 13 - sumasakit ang puson ko. sa gitna at saka sa left side.ora mismo, sinabi ng doctor na kailangan ko na i-confine at obserbahan. Till Jan 15 ako sa hospital hanggang sa medyo nawala na yung sakit ng tiyan ko. Sabi ni Doc, baka daw yung "bukol" sa left side yung nagpapasakit ng tiyan ko. Safe naman daw si baby sa loob at walang baby sa labas. (salamat naman)

Jan 21 - ine-sched ako ni doc para magpa-ultrasound. yung result, bukas pa raw malalaman.

Jan 22 - Ang pinaka as in pinaka-nakakainis na araw sa buhay naming mag-asawa. hinanap sakin ni doc yung film ng ultrasound, sabi ko wala sakin dahil ifoforward nalang daw sa kanya. Hanap sya sa computer nya at parang namomroblema pa sya dahil sira ang printer nya. Nung nakita nya na yung report, nanlamig kami sa mga sinabi ng lolo mo ...

Doc - (binubuklat ang ultrasound film ko nung Jan 11 ... sabay nagtanong ..) in english "kamusta ka naman? may spotting ba? (wala po) sumasakit pa ba tiyan mo? (minsan nalang po pero bearable naman) "sa record mo kasi ay wala pang ma-detect na baby ( huwat!!! eh di ba sinabi mo lang last Jan 11 na buntis ako? at saka bakit yung Jan 11 ultrasound film ang tinitingnan mo?! Di ba Dapat yung kahapon na ultrasound ang dapat mong tingnan?!)

So medyo nanlulumo na kaming dalawa ni Maries ...

Doc: Seryoso as in parang walang pakialam sa mga sinasabi nya ... "i-oobserve pa natin for one week ... pag wala paring nakitang baby, pede nating i-assume na miscarriage yun" ... (huwat??? eh wala nga po akong spotting! ) (nanlalabo na talaga paningin namin ni maries at halos hindi na namin ma-absorb ang pinagsasasabi nya ... meron pa syang sinabi na " we need to wash .." (hindi ko ma-gets pero ang dating sa'min eh balak nya na akong raspahin?!) By the way, lalaki ang doctor na ito at iba ang lahi nya.

Natapos ang tila nakakapanlumong diskusyon sa loob ng clinic. Si Maries, hindi na nagsasalita sa sobrang inis. Ako naman, naluluha na. Naisip ko, kung hindi ako buntis eh bakit yung mga symptoms nararamdaman ko? at saka bakit tatlong preg kit nagsabi ng positive ang result?

Parehas kaming walang gana habang nagla-lunch. Buti nalang at may kakilala si Maries na pinay na nagbuntis din sa Singapore at tinext nya kung sino ang Doctor nya. Mabilis naman na nag-reply yung friend nya at sinabi kung saan ang location nung doctor.

Para lang din matahimik kaming dalawa, pumunta kami sa doctor nung friend ni Maries. Ang dami pala nung pasyente kaya kahit mga 2:30pm na kami dumating, na-asikaso kami ng past 4pm.Partida pa yun, umalis si doc nfor 30 minutes para magpaanak ng isa nyang pasyente.

Isang nakangiting doctor na kamukha ni Connie Angeles (Kapwa ko, Mahal Ko) ang sumalubong sa'min. So mega kwento kami ng nakakatakot naming experience sa doctor na yun ... at halos 80% nang usapan ay si Maries ang nagkwento. May kasama pang buntong hininga yun. So inultra sound ako agad ni doktora ..

Doktora : tingnan nga natin ... pede ka ring manuod (sabi nya kay Maries) "uhumm... anong walang baby? eh ayun yung baby oh. sobrang liit pa nga lang nya pero andun sya. tingnan mo" ..(sabi nya kay maries) itong maliit na ito, ito ang puso nya..may heartbeat naman..."nakangiting sabi ni doctor.

Sabay kaming nabunutan ng tinik sa dibdib ni Maries. Grabe! Sobrang nakakapagod ang araw na'to. Ako, inantok bigla. Si Maries naman sumigla bigla. Hehe... HInding hindi na kami babalik sa unang doktor na pinuntahan namin. So sa February 5, may appointment uli ako kay doktora.

Baby, magpalakas at magpalaki ka ha. We love you.

TReS pREgNaNCy TeST

2008-01-20T13:58:00.001+08:00

Legend :
I I (two lines) - POSITIVE
I ( one line) - NEGATIVE

Last January 10, habang nasa trabaho ako, nasabi ko sa sarili ko "Aba! mukhang five days na yata akong delayed ha. Kakaiba na'to. Makabili nga ng preg test mamyang lunchbreak... Kung negative e di okay lang, kung positive e di masaya"

Lunch time, bumili ako ng pinakamurang preg test sa Guardian at sinubukan ko agad. "Huh! two lines?" Ang lakas ng kaba ko kasi sabi pa dun sa box "99% Accurate" ... pero hindi parin ako ganun ka convinced dahil mura lang yung preg test kit. Baka deffective lang yung nabili ko.

Hindi ako makuntento sa nakita ko kaya pumunta naman ako ng Watson's para bumili uli ng mas mahal na preg test.Ilang minuto akong nagtagal sa banyo pero siguro sa nerbyos narin ay hindi ako ma-jingle bells. Kinailangan ko pang uminom ng isang bote ng mineral water at maglakad-lakad para lang ma-jingle uli.So eto na naman, sa C.R. inaaway ko na naman ang panibagong preg test kit "two lines ba'to? or one line plus isang malabong line?! Medyo nalungkot ako this time kasi feeling ko hindi consistent ang mga results. Since tapos narin naman ang lunchbreak ko, wala nang time para mag-emote sa banyo kaya lumabas na'ko agad at dumeretso sa trabaho.

Hindi parin ako mapakali pagdating sa work kaya tinawag ko ang isa kong ka-trabaho, si Dion ...
Ako: Uy..tingnan mo naman yung mga preg test ko.hindi ko sure kung buntis ako oh ano...
Dion: Ilang lines ba? Pag two lines buntis ka ...patingin .. (nanlalaki ang matang tinitigan ang dalawang preg test)
.... Ay Mel! Buntis Ka!!!! Ayyyy! Naku sigurado yan buntis ka!
Ako: Pero malabo yung isang line eh..
Dion: Hay naku, kabisado ko na yan, kahit malabo yan, two lines parin yan! Naku Buntis ka talaga! Oh! Huwag ka na masyadong kumilos ... eto ang mga files, mag paper works ka nalang ...

Aba! at hindi pa nakuntento ang lola mo.Sa sobrang kagalakan ay ipinamalita na agad sa buong madla..part-timers man o full-timers ... "Hey! Hey! Melody is pregnant!!!"

Sobrang nakakahiya talaga pero mixed emotions kasi eh. Hindi ko pa kasi alam kung totoo o hindi kaya kapag may nagco-congratulate sa'kin, sinasabi ko nalang "Thanks! ... but I'm not yet sure about it.. (showbiz!)"

Sa gitna ng lahat ng ito, tinawagan ko si Maries sa cellphone ..
Ako: Honey.. honey ... buntis yata ako. Kasi nag preg test ako kanina tapos two lines! Ewan ko lang pero sana ..
Maries: Ha?! Talaga?! (hindi ko alam kung naiiyak, natatawa o naeebs) Mas mabuti ipa-check up natin bukas para sigurado ...

Dion: (Parang echo na nakikisingit sa usapan) Hay naku Mel! Sure na yan! buntis ka!
Ako: Naku Dion, pag nagkatotoo yang sinasabi mo talagang matutuwa ako sa'yo.
Dion: Pag nagkatotoo na buntis ka, isa lang ang hihilingin ko sa'yo...Ihanap mo ako ng bagong trabaho.. ( NYARR!!!)

Ngayon ko lang naranasan yung sobrang pagkainip sa trabaho na sa bawat minuto, tinitingnan ko yung relo at bumubulong na .."sana uwian na..." Gusto ko nang makita at makasama si Maries. Alas diez y media ng gabi, uwian na! So habang naglalakad ako pauwi, dumaan muna ako sa Seven-Eleven para bumili "na naman" ng preg test.Pagdating sa bahay, normal lang yung reaction naming mag-asawa dahil ayaw rin naming mag-expect.Inilabas ko ang pangtlo at huling preg test at sinubukan sa banyo...

Ako: Hon! Hon! Halika tingnan mo yung result ..
Maries: Ayoko .. Kinakabahan ako ... (hehe)

At sabay naming nakita ang "positive sign". Nakangiti kami pareho na parang lasing sa kagalakan. Hawak kamay. Bukas, magpapacheck-up ako sa doktor at dun namin malalaman kung ano talaga. Pero yun yung gabi naming mag-asawa na puno ng kaba, pag-asa, dasal, pangarap ... lahat na yata naisip na namin hanggang sa makatulog na kami.

P.R. nA KaMi!

2008-01-04T13:59:00.000+08:00

P.R. - Permanent Resident (Singapore)

Ang sarap isipin na pagkalipas ng halos tatlong buwang paghihintay (Sept 19 - Nov 30), lumabas na rin ang resulta.

Masaya kami kasi hindi naman lahat ng sumusubok mag-apply ng P.R. ay nagtatagumpay. Yung iba luhaan o di naman kaya ay duguan.hehe..

Sa totoo lang, marami nang plano ang nakapila sa isip ko. Unang una, dahil P.R. na kami, pwede na akong maging isang ganap na maybahay dito sa Singapore. In short, magre-resign na'ko sa stressful na trabaho at mag-stay nalang sa bahay. hay.. sarap naman nun!

Pangalawa, uuwi muna kami ng Pinas para magbakasyon. Syempre, feel na feel ko rin ang pagiging OFW kaya paminsan minsan, kailangan ding magbalik-bayan. Kita kits uli kami ng mga kapamilya, friends and countrymen!

Actually, marami pa'kong pinaplano pero ibo-blog ko nalang pag nangyari na .. ay... hindi na "plano"yun.

Sana yung isang matagal na naming plano ay magkaron na ng kaganapan .. sana ngayong 2008 ay maging Mommy and Daddy na kami ; )

BaWaL MagKAsaKit!

2007-06-27T19:34:00.000+08:00

Singhot! Singhot! Ubo-ubo-ubo! HAtching!

Yan ang gawain ko mula pa nung nakaraang linggo. Hay! ang hirap magkasakit dito. Bukod sa malaki na ang kaltas sa sweldo mo pag nag-absent ka, malaki rin ang halaga ng pagpapagamot. ABa, nung nagpacheck-up ako, 55 sing dollars ang siningil sakin.Kung sa bagay, kasama na ang antibiotics at iba pang mga gamot sa ganung halaga. Habang nag-eemote ako sa sakit ko, syempre si Maries ang taga-alaga ko. Super close kami nitong mga araw na ito kaya in just a few days ... sumisinghot at umuubo narin sya. Kawawa naman. Hindi ko sinasadyang mahawahan sya pero nagtataka lang ako, bakit si maries nung nagkasakit masigla parin at nakakapagtrabaho.Samantalang ako, parang may malubhang karamdaman ... gusto ko lang nakahiga lagi at nagpapahinga. O.A. noh! sipon lang naman at konting lagnat.

Eto pa, kahapon lang biglang humina ang pandinig ko at medyo makirot ang tenga ko kaya napilitan na naman akong magpa-check up. Ayun, 45 sing dollars naman ang siningil sakin kasama ng ear drops at antibiotics. Hay! Nahihiya na nga ako kay maries. Napakasakitin ko talaga. Pero sa lahat ng yan, ito ang isa sa pinakamalungkot na katotohanan ... sa kabila ng pagkakasakit eh isang nakakagulat na 56.8 kilos na ang timbang ko! So ibig sabihin nun, 1.8 kilos ang nadagdag sakin mula nung nagpunta ako dito sa singapore.

Habang tinatype ko ito, sumisinghot parin ako. Sana, maging malakas na ako gaya ni joan (duan), medyo pumayat narin ako gaya ni kateh at maging masigla na uli ako gaya ni ms. chabs...ay pero wag naman masyadong hyper... yung tama lang.

NagBaBaLik

2007-06-23T16:02:00.000+08:00

Ang tagal ko ring hindi nakapag-blog. Busy kasi ... at saka malayo ang computer shop samin ... at saka mahal ang bayad ... at saka ... teka nga, ang dami kong dahilan. ang mahalaga heto na uli ako ...

Dalawang araw na akong naka-MC (sick leave) sa kompanya dahil sinisipon at inuubo ako. Syempre, hindi ako pwedeng mag-offer ng credit card sa phone habang sumisinghot at umuubo. So habang nasa bahay ako, panuod nuod lang ng TV, kain, tulog at kain (uli) ang ginagawa ko. Si Maries naman, nasa bahay sya kaninang umaga at bandang 1:30pm pa sya umalis para pumasok sa opisina. Mga 11pm na siguro ang balik nun sa bahay.Kaya eto, solo flight na muna ako.

Bakit ganun, parang ang dami kong naiisip isulat dito nung isang araw pa pero ngayong kaharap ko na ang computer, hindi ako makapag-isip.

Ie-enumerate ko na lang... hehe ..

1. mula sa malaking kama, maliit na uli yung kama namin ni maries. sobrang thankful ako kasi mas naging close kami (literally hehe...). basta iba talaga ang feeling nung magigising ka sa madaling araw or sa umaga tapos kayakap mo yung mahal mo. (sana lang wag magkapalit yung mukha namin ... )

2. nakabili na si maries ng pangarap nyang PSP kaso puro wrestling palang yung game nya.pinagiipunan pa nya yung NBA 2007.

3. hindi na magkasya sakin yung pants ko na black ... so ibig sabihin nun ... umurong yung tela sa kakalaba (ows?)

4. ako na nga pala ang official barbero ng honey ko. ang dali lang pala mag-shave ng ulo.easy!

5. lumaki na naman yung tyan ni maries dahil sa tatlong plato ng rice gabi-gabi (hon,hinay hinay lang)

yung ibang update, sa susunod nalang uli kasi medyo hapon na. kailangan ko nang mag-log-out.

HeLLO SingaPORE

2006-12-23T14:36:00.000+08:00

Habang papalapag palang yung eroplano, iniisip ko kung pano ko yayakapin si Maries. Tatakbo ba ako palapit o dahan dahan na mala telenobela. Hehe. Habang iniisip ko yun napapaiyak na'ko kasi gustung gusto ko na syang makita. Lumapag yung eroplano ng past 12midnyt. So madaling araw narin ng Dec 20. Malakas pa ang ulan pero may payong naman na ni-provide ang budget terminal. Akala ko nga giveaway, hindi pala, isosoli rin. hehe.

Bago lumabas, pipila pa sa immigration. Medyo kampante naman ako dahil wala naman akong illegal na transaction. So eto yung mga tanong sa'kin:

Immigration: Why are u here?
Ako: I'm here to spend holiday with my husband and sister-in-law.
Immigration: How much money do you have?
Ako: Three Thousand Pesos
Immigration: Come with me ...
(Kinabahan ako ... pero cool parin kasi ... malamig sa airport)

Dinala nya ako sa room na mala-aquarium ang dating kasi glass yung door at yung isang pader (for viewing purposes siguro ) Yung Room parang Bacolod Room na pinalaki. Pagpasok ko, ang daming pilipinong nakaupo. 15 na pilipina at anim na seaman. Hindi nga normal yung scenario kasi tipikal sa pinoy ang madadaldal pero nung time na yun, tahimik lahat. Shaks! as in nagtititigan lang kami. Hindi namin alam kung bakit kami ni-hold. Eto pa, yung glass door, naka-lock. Yung lock na nabubuksan lang pag may pinasok kang code or combination ng numbers. Ako, nag-aalala dahil baka hinihintay na'ko ni maries sa labas kanina pa. Wala nang battery yung cellphone ko buti nalang dinala ko yung isang cellphone na pinahiram ni bilo. Pagkabukas ko nung cellphone ni bilo, may natitira pang battery kaya naitext ko si Maries na ni-hold nga ako ng immigration. Tinext nya sakin yung address na tutuluyan namin baka raw sakaling tanungin.

Nung sumilip yung officer at tinawag yung pangalan ko, dinala ako sa isang room na parang may ATM machine. Nakakahiya man pero dahil likas akong malakas mag-comment, sabi ko pa " wow! hightech" Hehe. Imagine, kukuhanin yung thumbmark ko ng walang tintang masasayang. Idinikit yung daliri ko sa sensor tapos nakita ko na sa screen yung thumbmark ko. Tapos binalik uli ako sa aquarium. So, as usual, nagtititigan at nagbubulungan na naman kami ng mga kasama kong pinoy. May hidden cam din pala akong nakita ... in that case, hindi na sya hidden.

Nung sumilip uli yung officer at tinawag uli yung pangalan ko, lumabas kami ng aquarium at pumunta na kami sa immigration area and in fairness, nag-shift na yung character nung officer, naka-smile na sya and sabi nya " hello! so you're spending holiday with your husband?" Sabi ko "Yes" Sabi nya "So is he waiting outside?" Sabi ko "Yes" Sabi nya " Where will you stay?" Buti nalang tinext ni maries yung address kanina kaya nilabas ko yung cellphone ni bilo at kinopya yung address. Tapos, may sinabi sya sa kasama nya at may inencode sila sa system at nakalabas na'ko. Sa wakas.

Yung maleta ko na hiniram ko pa kay joan at yung isa kong makulay na bag ay malamang nagrereklamo na kung nakakapagsalita lang dahil nahilo na sila sa kakaikot. Hehe.

Malayo palang kumakaway na si Maries at si Mae. Grabe bumalik uli yung energy ko. Nung nagkalapit na kami, binigyan ako ni maries ng isang set ng galaxy chocolates. Wow Paborito! Kinuha nila mae (sister-in-law ko) at rowell (kasama nila sa condo) yung bag ko. Niyakap ko ng mahigpit si maries. Hindi ako makapaniwala na kasama ko na sya. Ang payat ng Honey ko. Sabi ko pa habang umiiyak "Honey ang payat mo... kung hindi lang kita kilala, iisipin ko may dyabetis ka... "

Simula na to ng adventures namin ni maries sa singapore ... sa taxi, habang umuulan ay masaya nalang naming binalikan yung experience ko sa immigration. Ang mahalaga, magkasama na kami ni Maries.

30 Days NaLanG

2006-11-18T21:10:00.000+08:00

Nandito parin ako sa office ngayon. Gusto ko na sanang umuwi kaso nung nabasa ko yung blog ni Kateh... Nainspire akong i-update itong blog namin ni Maries. hehe... Thanks to Kateh!

Sa wakas ay nakakapag-adjust narin ang honey ko dun kahit papaano. Nakakapag-chat narin kami pag day-off nya. Araw araw din syang tumatawag sa cellphone ko.

30 days nalang! Magkikita at magkakasama narin uli kami. Excited na'ko!

Si MaRieS Sa SiNgaPoRe

2006-11-18T20:57:00.000+08:00

Hanapin sa Larawan Ang HOnEy Ko ; )

PaRa KAy MaRieS ...

2006-09-25T07:33:00.000+08:00

labis kong hinahangaan

ang iyong katapangan

na pamilya ay iwanan

at magtrabaho sa ibang bayan

hindi biro ang kalungkutan

na iyong nilalabanan

gayundin ang pagod

ng iyong katawan

katumbas ng pawis at luha

ay ang butil ng pag-asa

na nais mong ialay

sa iyong mahal sa buhay

kapalit ng pagsasakripisyo

ay ang katuparan ng pangako

na hindi mo hahayaang

kami ay mahirapan

nawa'y lalo kang patatagin

ng aming mga dalangin

na sa panahon ng pagdirimdim

ay 'wag ka Niyang lisanin

damhin mo ang pagmamahal

ng puso naming nananabik

baunin mo sa pag-idlip

ang alaalang matatamis

isang araw sa iyong paggising

muli ka naming makakapiling

mga sakripisyong dinaana'y

bakas na lang ng magandang buhay

9.23.06

MiSsiNg My HoNey

2006-09-20T08:30:00.000+08:00

One month and 5 days na simula nung umalis si Maries papuntang Singapore. Miss na miss ko na sya. Hindi biro ang pagtatrabaho sa ibang bansa lalo na kung sobrang close ka talaga sa family mo. Hindi rin biro ang gabi-gabing pag-iyak dahil sa kakaisip kung okay lang kaya sya? Alam ko sobrang laking sakripisyo ang ginagawa ng honey ko at sobrang proud ako sa kanya. Kaya eto, lilibangin ko nalang din muna ang sarili ko habang hinihintay na matapos ang dalawang taon nyang kontrata. Sana nag-eenjoy din sya doon kahit mahirap ang trabaho. Di bale, bibisitahin ko naman sya sa December 20. Hay naku! Kahit na anong mangyari kailangang matuloy yun.

LaKad PamPaMiLya

2006-06-13T08:38:00.000+08:00

4am palang gising na kami ni Maries… ay ako lang pala ang gising kasi sobrang inaantok pa ang honey kong tabachingching. Nagbihis na kami agad dahil 5am daw kami aalis papuntang Antipolo. Buti naman at meron kaming sasakyan na FX kaya kahit habang bumibyahe ay pwedeng matulog. Lakad pampamilya ito dahil ang mga kasama lang ay si nanay, daddy, mae, maries at ako plus yung driver. Sa araw rin na ito ay sine-celebrate namin ang anniversary nila nanay.

Second time ko palang na makapunta sa Antipolo. Yung una kong punta, hindi kami nakarating ni daddy ko sa church kasi ang daming tao. Bale unang beses ko palang na nakapasok sa simbahan ngayon. Maganda yung church kahit na maliit lang. Habang nasa loob nga kami ay umulan ng malakas sa labas eh. Pagkalabas naman namin sa church ay bumili kami ng kasoy na mainit-init pa, suman at yung hugis triangle na kulay brown na kalamay yata yun. Sa FX palang, kinain ko na yung kasoy kasi ang sarap eh.

Habang pauwi na kami, kumain muna kami sa chowking ng breakfast. Tapos pagbalik sa FX, kausap ko naman si pinky sa cellphone. Ang tagal ng usapan namin habang si maries naman ay nakatulog narin sa sasakyan dahil walang kausap. Dadaan pa nga sana kami sa SM San Lazaro kaso since sobrang aga pa, sarado pa yun. Nag-decide nalang kami na umuwi. Pagdating sa bahay, natulog uli kami ni maries. At mga 11am na yata kami nagising. Ang sarap pa sanang matulog eh kaso may pasok pa si Maries kaya bumangon narin kami at nag-lunch.

Sobrang pahinga lang ang ginawa ko ngayong araw na ito at tinapos ko narin ang pagbabasa ng The World’s Greatest Miracle. Kailangan ko naring isoli yun kay pinky dahil ilang araw nalang ay baka magkahiwa-hiwalay na kami. Haaaayyy…

kApiT kAmaY ... ( paA paLa )

2006-05-20T16:51:00.000+08:00

minsan, isang hapon, wala kaming magawa, kaya eto...

tHE RigHt PeRsoN

2006-05-18T11:48:00.000+08:00

Gusto ko lang i-share yung nabasa kong forwarded e-mail. Na-inspire ako dito at saka naisip ko rin na swak na swak ito sa amin. Dapat talaga sa isang relationship, wag kang masyadong mag-expect sa mahal mo. I mean, kung gusto mo syang "gawin" yung gusto mong makita sa kanya, hindi ka dapat ma-disappoint kung hindi nya ginagawa or hindi nya kayang gawin. Unang-una sa lahat, hindi sya perpekto. Pangalawa, marami pang ibang mga bagay na maganda sa kanya. At marami ka ring mga bagay na pwedeng gawin para lalo pang sumaya ang pagsasama nyo. Pangatlo, nasa sa iyo na yun. Kung mahal mo talaga sya, kahit may mga times na nagkakaproblema kayo, kahit na lumipas na yung mga panahon ng lambingan at kulitan, kahit na lumipas man ang matagal na panahon, kahit na pareho na kayong uugod-ugod at masungit ... mananatili parin yung pangako mo na mamahalin mo sya kahit na anong mangyari ...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

During one of our seminars, a woman asked a common question. She said, "How do I know if I married the right person?"

I noticed that there was a large man sitting next to her so I said, "It depends. Is that your husband?" In all seriousness, she answered "How do you know?"
Let me answer this question because the chances are good that it's weighing on your mind. Here's the answer.

EVERY relationship has a cycle. In the beginning, you fell in love with your spouse. You anticipated their call, wanted their touch, and liked their idiosyncrasies.

Falling in love with your spouse wasn't hard. In fact, it was a completely natural and spontaneous experience. You didn't have to DO anything. That's why it's called "falling" in love... because it's happening TO YOU. People in love sometimes say, "I was swept of my feet." Think about the imagery of that _expression. It implies that you were just standing there; doing nothing, and then something came along and happened TO YOU.

Falling in love is easy. It's a passive and spontaneous experience.

But after a few years of marriage, the euphoria of love fades. It's the natural cycle of EVERY relationship. Slowly but surely, phone calls become a bother (if they come at all), touch is not always welcome (when it happens), and your spouse's idiosyncrasies, instead of being cute, drive you nuts.

The symptoms of this stage vary with every relationship, but if you think about your marriage, you will notice a dramatic difference between the initial stage when you were in love and a much duller or even angry subsequent stage.

At this point, you and/or your spouse might start asking, "Did I marry the right person?" And as you and your spouse reflect on the euphoria of the love you once had, you may begin to desire that experience with someone else. This is when marriages breakdown. People blame their spouse for their unhappiness and look outside their marriage for fulfillment.

Extramarital fulfillment comes in all shapes and sizes. Infidelity is the most obvious. But sometimes people turn to work, church, a hobby, a friendship, excessive TV, or abusive substances.

But the answer to this dilemma does NOT lie outside your marriage. It lies within it. I'm not saying that you couldn't fall in love with someone else. You could. And TEMPORARILY you'd feel better. But you'd be in the same situation a few years later. Because (listen carefully to this):

THE KEY TO SUCCEEDING IN MARRIAGE IS NOT FINDING THE RIGHT PERSON; IT'S LEARNING TO LOVE THE PERSON YOU FOUND.

SUSTAINING love is not a passive or spontaneous experience. It'll NEVER just happen to you. You can't "find" LASTING love. You have to "make" it day in and day out. That's why we have the _expression "the labor of love." Because it takes time, effort and energy. And most importantly, it takes WISDOM. You have to know WHAT TO DO to make your marriage work.

Make no mistake about it. Love is NOT a mystery. There are specific things you can do (with or without your spouse) to succeed with your marriage.

Just as there are physical laws of the universe (such as gravity), there are also laws for relationships. Just as the right diet and exercise program makes you physically stronger, certain habits in your relationship WILL make your marriage stronger. It's a direct cause and effect. If you know and apply the laws, the results are predictable...you can "make" love.
Love in marriage is indeed a "decision"... not just a feeling.

Si MAriEs

2006-04-29T18:04:00.000+08:00

Si Maries ... gaano sya kakulit?

mas updated sya sa istorya ni Jang Geum at ng Encantadia
mahilig magtimpla ng ice coffee
makikipaglaban sa akin mapanood lang ang dragon ball Z
nag-aalmusal na ang ulam ay sabaw lang ng adobo
tumutulis ang nguso pag nakasimangot
mahilig gumaya ng mga personalities gaya ni ate guy, jang geum at michael v.
mahilig manood ng wrestling
pati ako, nire-wrestling
mas magaling umirap kaysa sa'kin
ayaw manood ng tagalog na pelikula sa sine
pero mahilig manood ng cinema one at pinoy blockbuster
nawawalan ng powers kapag kinikiliti
malakas humilik
magaling mag-budget
mahusay magluto ng bistek at sinangag
magaling sumayaw
parang bata pag na-excite sa isang bagay
mahilig maglaro ng pacman
kamukha nya na si pacman
natutuwa kapag napapag-usapan ang nakaraan naming kabataan
pati commercial sa tv walang ligtas, kritiko kasi
magalang na anak
mapagmahal na asawa
maalaga at masayang kasama

araw araw marami akong natutuklasan sa kanya
at nagpapasalamat ako dahil nakikilala ko pa sya ng husto.
ang dating mala-seryosong tao ay makulit at makwela pala.
kaya ang sarap gumising sa umaga dahil sya agad ang nakikita ko...
at niyayakap ng mahigpit.

itong si MARIES ... sobra talaga sa kulit. actually, unique.
i think kasama na talaga sa package yun...
ng pagpapakasal at pagsisimula naming dalawa bilang mag-asawa.

cLusiVoL

2006-04-24T08:04:00.000+08:00

Sa panahon ngayon, bawal talaga ang magkasakit. Buti nalang at may Health Insurance ako. Buti nalang din at nandyan sila nanay at daddy, tita gina, ninong nonoy at marty. Buti nalang at nandyan si Maries. Naging maayos naman ang operation ko and I’m really glad because the people I’ve mentioned were there to assist and take care of me.

Mga dumalaw sa hospital : honey, tita tebong at tita tess.

Isang lingong may gasa ako sa ilong kaya sa bibig lang ako humihinga at hindi madali iyon. Bukod sa nakakailang ay hindi masarap sa pakiramdam. Hindi ko rin pwedeng basain ang mukha ko kaya magkabukod kong pinaliliguan ang katawan at ulo ko. Na-appreciate ko nga ng husto ang presence ni Maries at Bilo dahil sila ang nagsa-shampoo at nagpapaligo ng buhok ko. Paano? E di humihiga ako sa sofa ng naka-extend ang ulo na parang nasa parlor. Para silang nagpapaligo ng isang bata. Sa tingin ko nga, pwede nang magtrabaho sa parlor yung dalawa.

Sa isang banda, naging magaan ang buhay ko dahil naging senyorita ako sa bahay. Utos dito at utos don kasi nga bawal ako magbuhat at baka dumugo ang ilong. Hehe.
I thank God dahil hindi Nya ako pinabayaan sa operating room. Kaya eto ako ngayon , masigla at buhay na buhay na nagkukuwento : )

MaRies : "Hon, UmUwi ka ng Maaga, MaY SurprEsa Ako Sa'Yo"

2006-03-16T09:09:00.000+08:00

baby octopus cala-'maries'

bangus belly con maries

Wow! si Maries nagma-effort magluto. sobrang na-appreciate ko talaga ito dahil instead na magpahinga nalang sya dahil day-off naman nya (mar14), talagang pinaghandaan pa nya kami ng dinner ; )

hOw ThoUghtfUL nAmaN

2006-03-13T17:23:00.000+08:00

Kahapon, linggo, as usual mag-isa na naman ako sa bahay dahil may pasok parin si Maries sa work. Nung nagising ako, inalmusal ko nalang yung cereal at malamig na milk. Walang masyadong magandang palabas sa tv kaya maaga nalang akong naglaba. Binuksan ko yung radyo at nakinig nalang ng mga kanta ni Ogie habang naglalaba. Malaki talaga ang advantage ng may washing machine dahil kahit papaano ay nakakapagpahinga ako kada 15 minutes habang umiikot palang yung mga damit sa sabon. Nung medyo malapit na’ko matapos maglaba ay may kumatok sa pinto. Pagbukas ko, si daddy pala ( my father-in-law). Habang bitbit ko sa kabilang kamay ko ang basang pantalon ni Maries, iniabot sa akin ni daddy ang isang plastic na naglalaman ng sarsiadong isda at tinapang bangus na pananghalian ko raw. Saktong sakto dahil hindi pa’ko nakakaluto ng pananghalian. Hindi pa natapos dun, iniabot pa sa akin ni daddy ang plastic na naglalaman ng cellphone. Nasurpresa ako. Alam pala nila (ni Nanay) na nasira na ang cellphone ko. Sabi nya gamitin ko raw muna yung cellphone ni nanay. Awwww… sobrang na-touch talaga ako. Hindi ko na nga napapasok si daddy sa bahay eh. Ang bilis lang nung pag-uusap namin pero bago pa siya makaalis, sinikap kong magmano sa kanya kahit marami akong bitbit. Medyo nakakahiya nga lang kasi basa yung kamay ko. At least, nagmano ; ) Napakasuwerte ko talaga sa mga bago kong magulang.

For the first time, hindi nagmukhang dagat yung bahay dahil konti nalang yung mga natapon na tubig mula sa pinaglabhan ko.yehey! At nakapaglinis pa ako ng buong bahay.

Bandang alas tres ng hapon ay pinuntahan ko na si Maries sa opisina nya at sabay kaming nagsimba sa Sta. Cruz church. Pagkatapos magsimba ay nagpunta kami sa BA Studio para i-check yung final layout nung storybook namin. Okay naman yung mga pictures and wish ko lang na matapos na yun pati yung video dahil pati sila nanay ay naiinip narin.

Dumeretso na kami sa bahay pagkatapos ng BA. Naabutan kami ng medyo malakas na ulan kaya tuloy hindi na kami nakabili ng isaw sa kanto. hay... nag-crave pa naman ako dun. Pag-akyat sa bahay, natulog nalang muna kami. Ang sarap ng feeling kasi medyo malamig ng konti yung panahon tapos magkatabi kaming natulog nung hapon.

Hindi natuloy yung plano kong pagluluto ko ng sinigang na baboy for dinner dahil may natira pa sa binigay na ulam ni daddy kanina. Sa susunod na linggo, i hope maituloy ko na yung plano kong magluto dahil gustong gusto ko talagang matutong magluto ng sinigang, bistek, sarsiado, kare-kare (goodluck), chopsuey at isama narin natin ang yema.hmmmnnnn. sige lang, kakayanin ko yun.

2nD oPiniOn Ni DoC

2006-03-08T09:59:00.000+08:00

Nagpunta kami ni Maries sa doctor kahapon. Hindi para magpa-pregnancy test kundi para kumuha ng second opinion regarding sa sinusitis ko. I was previously advised by my doctor ( Dr. Calderon - Manila Sanitarium ) to undergo a surgery. Kinuwento ko rin sa pangalawang doctor yun ( Dr. Mendiola - Delos Santos Hospital ) at sinabi nya na okay naman daw yung mga gamot na naibigay sa akin. In-explain nya rin na dapat na talagang malinisan yung mga sinuses kaya sundin ko lang daw yung pinapayo ni doctor calderon. Palagay naman ang loob namin ni Maries sa una kong doctor kaya sa lalong madaling panahon ay gusto ko naring magpa- "endoscopic sinus surgery". Nahihirapan narin kasi ako dahil sumasakit ang kaliwang kilay ko pag kumikindat ako. ( yung lang pala ang concern ... ang pagkindat. hehe). May isa lang pala kaming concern, hindi matutuloy or madedelay ang operation kapag buntis ako. Hay...gusto kong magkababy na kami at gusto ko ring magpaopera pero hindi pwedeng magkasabay yun. So, in HIS time, malalaman ko nalang kung ano ang gusto nyang unahin sa dalawa. Maghihintay pa kami ni Maries hanggang katapusan ng March bago kami gumawa ng desisyon.

Mga kakaibang pangyayari sa Delos Santos Hospital :

1. Si Maries tinuturo yung mga nurse dun at bumubulong sa akin " si jang geum...si jang geum..." he he.

2. Around 11am kami dumating sa hospital pero pang number 11 pa kami sa pila ng mga patient, around 2pm na kami na-accommodate at hindi pa kami nagla-lunch nun.

3.At dahil nga humingi lang daw kami ng second opinion ni doc, hindi nya kami pinagbayad. Ang bait naman.

4.Naglunch kami nila Nanay at Maries sa SM Lazaro sa Goldilocks. Sarap ng laing, bistek, lechon paksiw, lumpiang sariwa, rice, siomai, sago at gulaman at iced tea.

MaG-AsaWa'y di BiRo

2006-02-22T18:46:00.000+08:00

Ganun pala ang pakiramdam kapag mag-asawa na kayo. Parang bata na bagong silang. Hindi mo alam ang gagawin. Kung alam mo man ay medyo hindi ka pa ganun kagaling o yung tipong nangangapa ka pa. Pero katulad ng isang bata… lagi kang excited sa lahat ng bagay na gagawin mo at masarap yung feeling kapag nagtatagumpay ka sa mga ginagawa mo. Minsan nga lang medyo hindi ganun kapulido ang pagkakagawa gaya ng sa pagluluto (ng adobo), pamamalantsa (ng limang piraso…waaah! ang laki naman kasi ng polo nya), paglalaba (kaya tuloy nasugatan ako) at pagde-decorate ng bahay (na puro karton ng mga rice cooker, plantsa, plato etc. na mula sa mga regalo sa kasal) Pero at least, nagawa mo. Atleast nagawa KO ng buong puso at nang buong lakas (yaahh!).

Mula sa pagiging makasarili ay unti-unti akong binabago at nare-realize ko na ooopps teka, may kasama na pala ako sa bahay at dapat ay umayos ako. Kaya tuwing umaga, hindi lang medyas, panyo at gamit ko ang hinahanda ko kundi pati rin yung sa kanya. Hindi lang unan ko ang inaayos ko kundi pati rin yung sa kanya.

Araw araw, excited ako na umuwi dahil gusto ko na syang makita, mayakap at makasama. Ang corny no. Para kaming mga bata na sa tuwing magkikita ay hindi maipinta ang saya sa mukha. Harutan nang harutan. Paulit ulit lang naman ang sinasabi “ I miss you “ “ I love You “ pero napakasarap pakinggan at may kasama pang pagkilig yun.

Mamaya, magkikita na naman kami. Yahoo. Ano kayang lulutuin ko? Hotdog…Ham…Tinapay nalang kaya at ladies choice ( “ham nga”) hehe. Bahala na. Basta ang mahalaga ay totoo ang lahat ng ito. Hindi isang panaginip. Kung mananaginip man ako, mamayang gabi na lang yun habang katabi ko syang natutulog. Gud.

oUr fiRst vaLenTinE's DaY

2006-02-14T22:57:00.000+08:00

Dahil Valentines day, marami ang nakatanggap ng bulaklak sa amin gaya nila ms chabs, ate mean at joan.

Nakakakilig talaga. Pero ako, hindi na ako nag-expect ng kahit ano kay maries kasi alam ko namang hindi lang bulaklak ang makapagpapasaya sa akin ngayon. Sapat na sa akin na magkasama kami. Ito ang unang valentines day namin bilang mag-asawa.

Day-off ni Maries today kaya naiwan lang sya sa bahay. Ako naman ay pumasok sa office. Sabi pa nya sa text niya sa akin nung bandang hapon “ Hon, mga 5:30 pm kana umuwi kasi nawalan ng tubig habang naglilinis ako ng banyo, ayoko madatnan mong marumi yung bahay. Sorry hindi na kita masusundo. Kung gusto mo, kain nalang tayo sa labas mamaya”. Naisip ko tuloy, eh ano kaya kung magyaya ako sa chades or sa golden fortune.

Hapon na ako nakarating sa bahay. Yun pala may naghihintay na surpresa. Nung paakyat na ako sa hagdan, nakasalubong ko si Maries na may bitbit na basyo ng bote ng coke. Sabi pa nya sa akin “ bibili ako ng coke, nauuhaw ako eh…mauna kana sa taas hon” Sabi ko “ hindi, sasamahan na kitang bumili”. So sabay na kaming bumili ng coke.

Nung nakabili na kami, ako ang nagbukas ng pinto sa bahay. Patay yung ilaw kaya nung binuksan, lumiwanag yung buong bahay … naluha ako sa nakita ko … isang mesa na may nakahain na spaghetti at chicken, may heart shaped donuts sa gitna at merong candles sa mesa. Sabay narinig kong tumutugtog yung wedding song namin na “sa piling mo”…

Sobrang na-touch ako. Habang nakatayo kami sa may pintuan, napayakap ako sa kanya habang umiiyak. Umiyak din sya kasi raw nakita nya na masaya ako sa ginawa nya. Nung medyo nahimasmasan na, lumapit sya sa mesa at sinindihan ang kandila. Around 6:45 pm, habang kumakain kami, sinabi nya sa akin na “ Mahal na mahal kita” Aaayyy… sobrang sarap ng feeling. Ang sweet naman ng honey ko. Ito ang pinaka-romantic at unique na valentines day namin together.

medyo namumugto pa ang mga mata namin. he he...

AdoBo

2006-02-13T10:22:00.000+08:00

It’s such a beautiful Sunday, kahit na mag-isa lang ako sa bahay. Pumasok kasi si Maries sa opisina eh. Tamang tama ang pagkakataon para magsanay akong magluto. Medyo tinanghali ako ng gising pero oks lang. For breakfast, I ate oatmeal and bread with magnolia choco drink. Nung medyo tanghali na, I cooked ham and ham omelet. Akalain mo yun! Nakapagluto ako ng ham omelet at masarap pa. Naglulunch ako habang nanonood ng “yours, mine & ours “ sa pc. Uubusin ko na sana yung omelet kaso naisip kong pagtirahan si Maries para naman matikman nya. Yabang!

Around 4pm, nagkita kami ni Maries sa Espiritu Santo para magsimba. Pagkatapos nun ay nag-grocery kami sa SM. Nagpabili si Maries ng meat kaya isa lang ang ibig sabihin nun…kailangan ko nang magluto for dinner. Nyah! So, bumili narin kami ng laurel at mga paminta. Pagdating sa bahay, inilabas ko agad ang cookbook at agad na hinanap ang “Adobong Baboy”. Medyo na-tense nga ako habang nagluluto kasi parang puro suka ang naamoy ko. Hindi kaya paksiw ang kalabasan nun. Mabuti nalang at sobang supportive si Maries. Sabi nya, “hon, kahit na ano pa ang kalabasan nyan, kakainin ko parin yan.”

Pareho na kaming gutom ni Maries kaya nung okay na yung ulam ay kumain kami agad. In fairness, nakailang plato sya. He he. Nagustuhan nya ang adobo at ang ham omelet. Tagumpay ako. Feeling ko ako si Jang Geum. Ayos!

*Habang tina-type ko ito ay nagsasanay narin akong mag-type. asdf asdf jkl; jkl; argh!

buti nalang nakuhanan pa namin ng picture ito

bago pa maubos

PiCTurEs iN BaGuiO

2006-02-07T13:45:00.000+08:00

Veniz Hotel

Mines View

Baguio Cathedral

Bagui Cathedral - Front View

SM Baguio - hanep sa bubong. kita ang langit.

HoneyMoOn SA BaGuiO

2006-01-24T13:40:00.000+08:00

Malamig sa Baguio. Yun Lang. Hay, gusto kong bumalik uli dun.

January 8, 2006 at 1:00pm
Victory Liner – Deluxe
Cubao Station

Buti nalang at hindi na masakit ang ulo ko pero si Maries, mukhang may hang over pa. After namin mag-check-out sa Aberdeen, nag-taxi agad kami papuntang Victory Liner Cubao. Ang ganda ng bus. Sa totoo lang, ngayon lang ako nakasakay sa bus na may C.R. - Deluxe : ) Picture – picture sa bus. Para kaming mag-boyfriend parin. Hindi ko pa masyadong feel na husband ko na sya. Pero nakakakilig kasi magkasa kami.

January 8, 2006 at 7:00pm
Baguio City

Dumating kami sa Baguio. Ay grabe! Sobrang lamig. As in. Pagbaba namin ng bus, pareho kaming nanginig sa lamig. Mas malamig pa sa labas kaysa sa bus. Medyo madilim narin pero hindi kami nahirapang humanap ng taxi dahil nagkalat ang taxi dun. Ayos nga eh, ang taxi nila don karamihan ay mga FX at nakabukas ang mga bintana. Ang charges, naka-metro.

January 8, 2006 at 7:30pm

Pumasok kami sa isang magandang Hotel, ang Hotel Veniz. Malapit lang ito Burnham Park. Since lean season naman, hindi na kami nagpa-reserve nung nasa manila palang kami. Tama naman ang desisyon namin. Sobrang accommodating yung receptionist. Sa room 619 kami nag-check-in. Two beds (?), with shower (pero walang bath tub), cream, brown & peach ang colors sa paligid, malinis at mabango. Ayos. Nung dinner, lumabas kami ni Maries at naghanap ng makakain. So nakipagsapalaran na naman kami sa sobrang lamig na lugar. Hay, okay nalang din, ang mahalaga may kayakap ka kahit malamig ; ) Bumili kami ng chicken sa Baliwag at sinuyod namin ang kahabaan ng session road para lang makabili ng mainit na rice sa halagang 6 pesos. Sarap.

January 9, 2006 at 8:00am

Maaga kaming nagising and sobrang excited na akong mamasyal. Bago kami lumabas, kumain muna kami ng breakfast sa hotel. Tosilog with coffee. Medyo na-disappoint si Maries dahil last time na nagstay sila sa Veniz, buffet yung breakfast kaso ngayon hindi. Sabi nung crew, nagbu-buffet lang sila pag may group reservation. Nagkataon na wala kaya ganun. Una naming pinuntahan ang Baguio Cathedral. Ang taas ng inakyat namin na hagdanan pero enjoy naman dahil pag nakita mo na yung church, mawawala ang pagod mo. Kulay pink yung church. Next stop namin ay sa mines view. Okay yung tanawin at ang ganda ng mga souvenirs. Binisita rin namin yung Ibay’s Silver Shop na mura yung mga tinda. Nung medyo nagutom na kami, pumunta kami sa SM Baguio. Na-amaze ako sa bubong nung mall … open space. Meron namang takip na tela pero mukhang kinapos dahil kita mo parin yung langit. Sobrang lamig sa loob kahit hindi bukas ang aircon. Nagpicture-picture kami sa balcony. Bukod sa pagkain ng lunch, doon kami nanood ng Narnia. Sabi ni Maries, kakaiba ito dahil ngayon lang sya makakanood ng sine sa Baguio. Mura lang P75.00 ang sine at deluxe na yun. Kinagabihan, bumili uli kami ng dinner namin sa labas. Sobrang lamig kaya dumaan kami sa chowking para bumili ng wanton, lumigid sa session road para bumili ng kanin at bumili kami sa baliwag ng inihaw na liempo. Sobrang dami ng nakain namin kaya busog na busog ako. Sagana rin ako sa chocolates na cadburry chocettes and hershey’s kisses dahil nagpabili ako sa SM Baguio kay Maries.

January 10, 2006 at 10:00am

It’s time to leave Baguio. Medyo nakakabitin dahil ang dami pa naming pwedeng puntahan pero kailangan na naming bumalik sa Manila para ayusin ang titirahan namin na bahay. Nag breakfast kami sa McDonalds. Nung nagcheck-out kami sa Veniz, dumeretso na kami ng Victory Liner Station eh kaso 1:00pm pa yung byahe ng deluxe kaya kumain na kami dun sa Maxims sa bus station. In fairness, ang ganda ng station dito. Malamig, malinis at sa second floor ang bilihan ng ticket pati ang food court.

Next time, magreresearch ako uli tungkol sa Baguio at sisiguraduhin kong pupuntahan namin yun pagbalik namin. At saka next time, bibili na ako ng Ube, silver accessories, cardigans, strawberry at mga cute na gamit na pwedeng I-display sa bahay. ; )

Sobrang nag-enjoy ako sa honeymoon namin. Iba talaga pag si Maries ang nagplano. Sana, mag-honeymoon uli kami sa Baguio sa lalong madaling panahon. He he…

PiCtUrEs

2006-01-17T16:39:00.000+08:00

I like this shot. Ang ganda ng smiles namin as we shouted " Friday!"

carlo,brian (sa likod yung may bitbit na baby), jovie,christian,dada,rj,jonathan,maries,lola,
fia,jon jon,grace,cherry & stan

Nakaka-touch naman kasi hindi parin kami nakakalimutan ng ABMCB4-A.

Eto ibang level. Si Kateh ang kumuha ng shot na ito. Napaka-artistic. Sad to say, nawala ang tarpaulin na ito nung naglipat kami ng gamit sa bago naming bahay.

Yahoo...Mabuhay ang Bagong Kasal!

Check out the blue flower effects on my bouquet. Cute.

Arabella Kim - One of our flower girls

Lumakas lalo ang loob ko kasi sinamahan ako ni Billie at Kateh sa labas.

Above photos were taken by Kateh.
( kateh, kung nababasa mo ito, pwede ka nang magtayo ng sarili mong studio. we he he. thanks for sharing the pictures. ang gaganda. )

honey, boks & vhalle
syempre, hindi dapat mawala ang mga bespwends ko

tHe BiG DaY ... JaNuArY 7, 2006 - 1pm

2006-01-17T15:56:00.000+08:00

Hindi ako makapaniwala na eto na yun. Ang sarap isipin na nalampasan namin yung mga paghihirap, yung mga pag-aaway (masungit pareho dahil sa pagod), ang mga walang hanggang pagpa-file ng leaves (without pay) at ang matrabahong paglalakad ng mga dokumento.

Eto na yun… eto na nga yun. Bago dumating ang araw na ito, inihanda na namin ni Maries ang aming mga sarili sa mga magaganap. Maganda man o pangit, basta ang sa amin … “Kahit na anong mangyari, wala nang makakapigil pa sa araw na ito”.

Sa Room 714 :
-6:30 am ay gising na ako at si mama dahil pinalantsa namin yung wedding gown ko. Pasaway kami at nagplantsa pa talaga sa hotel.
-sa breakfast, nauna na kaming tatlo : ako, si mama at si bilo, dahil kasalukuyang humihilik pa si Maries at ang pinsan nya na si Marty sa room 712.
-idineliver ang bulaklak around 8:30am. Ang ganda ng lahat ng flowers except yung bouquet ko. Halos walang kulay blue (hydrangea) yung arrangement at medyo lanta na ang mga puting bulaklak.
-habang pinapanood ni bilo ang art jam sa tv, dumating si Arthur ( make-up artist ) at ang sister nya na si Obet. To the rescue si Arthur dahil hindi lang nya ako napaganda kundi pati ang bouquet ko sa pamamagitan ng pagtusok ng mga hairpin na may nakadikit na small blue flowers.Ang ganda ng effect.
-Sumunod na dumating ang buong batalyon BA Studio.
-Dumating rin sila Daddy at Reagan para magbihis.
-Around 12nn, dumating ang bridal car at inasikaso nila Marty at Reagan ang flowers sa bridal car. Hindi na nila pinalitan ang bulaklak dahil maganda ang ni-provide ng Carlines rent-a-car as compared sa freebie nung supplier ko ng flowers.
-Sobrang crowded na sa room at nagsipagdatingan narin ang mga pinsan ko.

Sa sobrang dami ng mga pangyayari ngayong araw na ito... eto pa :

-hindi ginamit ng BA studio ang mannequin. Inihiga nila ang wedding gown ko sa kama at ikinalat sa kama ang mga Bible,cord,veil etc. na pinagka-ayus-ayos ko pa kagabi. (salamat naman at walang nawala or naiwan).
-si belinda at si manong ang naging photographers ko. Si rommel naman sa video.
-nagkagulo kami sa pagsakay mula hotel hanggang church dahil walang masakyan ang mga ligths man, cameraman, photographers at ang magkapatid na beauticians pero sa huli, nakasakay naman lahat at nakarating sa simbahan.
-si dale ang official driver ko na sobrang bait. habang hindi pa nagsisimula ang ceremony, sya ang ka-kwentuhan ko sa loob ng bridal car.
-masaya ako dahil dumating si mommy.
-si jake at vincent ang mga nasa likod ng pinto ng simbahan. Si kateh at billie naman ang kasama ko habang naghihintay sa labas.
-si billie at benj ang kumuha ng flowers, souvenirs and blue envelope sa hotel.
-si billie ang naging coordinator ko (impromptu ito) nakita ko rin na nagbibigay ng flowers si ellen at erly habang nasa loob ako ng bridal car.
-ang ganda ng boses ni kateh dahil sya ang kumanta sa church during pictorial. Okay rin ang mga readers na sina myra, ellen at pinky “amen”.
-nakakangalay lumuhod sa simbahan. Tinanggal kasi yung upuan eh. Nag-uusap pa nga kami ni Maries kung tatayo na ba o hindi. (daldalan sa altar)
-yung matches, nawala. Ibinigay lang nung isa sa mga staff sa church nung nasa altar na yung candle sponsors at magsisindi na ng kandila.
-after ng ceremony, bumalik kami ni Maries sa hotel dahil tinanggal ni Arthur ang veil ko at pinalitan ng curly na wig para maganda ako pagdating sa shangri-la. Ang ganda. Habang nasa hotel pala ako, nakapag-c.r. narin ako sa wakas.
-pinagamit ako ni sister obet ( sister ni Arthur na girlalu din) ng pabango dahil hindi ako nakapagdala.
-sobrang nag-enjoy kami sa reception kasi ang kulit din ng mga emcees namin : myra & kateh.

-si rona ang nakakuha ng bulaklak at si kuya jonathan "allan" naman yung sa garter.
-after ng reception, pumunta pa kami sa tondo dahil may salu-salo kina nanay. Naka-wedding gown parin ako at naka-barong si Maries. Feel na feel talaga.
-At around 10 pm, bumalik kami sa hotel, sa room 513 at doon na natulog at nagpahinga. Sobrang sumakit ulo ko, pati si Maries. Ganun yata talaga pag sobrang pagod at pressure. Wala na kaming energy para sa honeymoon pero pagdating namin sa Baguio, babawi kami : )

Sa totoo lang, sobrang na-appreciate namin ni Maries ang efforts ng lahat ng tumulong sa amin lalo na ang asmira at ang family namin. Mula sa hotel, church at reception, nandun sila. Sobrang successful yung wedding at nag-enjoy talaga kami. Gustuhin ko mang i-text at pasalamatan sila, hindi ko na nagawa dahil nabitbit ng auntie ko ang cellphone ko at yung ibang gamit pabalik ng Novaliches. Nyek!

A dAy BefOrE our WeDdiNg

2006-01-17T09:01:00.000+08:00

Ganito pala pag ikakasal, ang dami mong iniisip. Feeling ko nga ang dami pang dapat ayusin pero buti nalang nakakuha ako ng mga shoe boxes para ma-segregate lahat ng mga kailangan ko. Mahalaga na alam mo ang bilang ng mga boxes dahil mas madali magcheck kung may kulang. One day before our big day, nag-check-in kami sa Great Eastern Hotel, Aberdeen Court along Quezon Ave. Nagkita nalang kami ni Maries dun. Hinatid ako nila Auntie Luz sa Hotel with their Fx. Medyo namasyal pa kami ng konti sa SM North kasi mga 10am palang ay nandun na kami eh 12nn pa kasi ang check-in. Malaki ang naitulong ng wedding checklist ko at labels na inilagay ko sa mga boxes/envelopes para mapadali ang paglilipat at pag-aayos ng mga gamit. Eto yung mga boxes at isinama ko narin yung ibang lalagyan :

Emergency Kit – extra stockings, hairpins, scissors, cotton, cotton buds, safety pins, powder, ballpens, my pearl accessories, medicines, sanitary balm, correction fluid ( for stains), cutter, pliers ( as requested by Arthur, just incase na mahabaan sya sa tiara, puputulin nya), extra aqua blue & powder blue flowers from my invitation.

Wedding Materials 1– Bible, cord, veil with safety pins, arrhae, 2 pillows with safety pins (ikabit na ang mga aras lalo na ang rings sa mga pillows para hindi makalimutan.Gumamit ng malaki at matibay na safety pins for the rings).

Wedding Materilas 2 – Unity Candle (na sobrang bango na masakit sa ulo), lighting candles and matches.

Bridal Shoe Box – my shoes for the ceremony

Blue Envelope with garter lock – guestbook, invitation copies, misalettes, pentel pens for the gifts and guestbook, medium & large garters to be used for the game during reception, supplier’s kit ( compilation of supplier’s name, contact number & person plus receipts and contracts ).

Overnight bag – clothes and other things needed for our honeymoon in Baguio. Bale, ibinigay ko ito kay Maries a few days before the wedding para ilagay nya rin yung gamit nya. Sobrang ang laki ng advantage kasi hindi pa ako natataranta nung ni-prepare ko ito kaya nadala ko at ni honey ang lahat ng kailangan.itong bag na ito ay nakatambay lang sa Aberdeen Court at naghihintay nalang ng bitbitin sya sa Baguio.

Big Bridal Box – contains my wedding gown, long veil, silver bag, blue garter na isusuot ko for the reception and stockings.

1 Medium Shoulder Bag – contains my overnight clothes sa hotel before the wedding, powder, cellphone, wallet, sandals. ( This is not recommended. Just before the wedding, medyo natataranta na ang lahat, ipinahawak ko itong bag sa auntie ko. Unfortunately, after the reception, nadala ni auntie yung bag hanggang sa Novaliches. Imagine, ilang araw kami sa Baguio nang wala akong cellphone ( haaayyy…) at ang sandals ko ay sandals ng mother in-law ko. If possible, yung mahahalagang gamit gaya ng cellphone ay nasa overnight bag na. Yung pera naman na pambayad sa suppliers, dapat nasa taong mag-aasikaso nun. Sa case namin, si Maries ang naghawak ng pera.

1 Giant Bag – Overnight bag ni Mama at Bilo. ( yung ibang gamit na hindi ko na kailangan, like yung pantulog ko, dito ko inilagay lahat.) Meron ditong shampoo, malaking suklay, mini towels, bathrobe and lotion.

Manequin – I borrowed this from a friend. Kaso hindi rin nagamit sa photo & video kasi brown yung color and ito yung tipong may hook na parang lagayan ng damit sa divisoria. Hindi ako nakakuha nung black na mannequin pero maganda sana ang effect nun.

Favors – 14 red wines for the princal sponsors

Offering – 1 basket of goodies

3 Giant Plastics - souvenirs

Iba naming ginawa ni Maries upon check-in sa Aberdeen Court, Great Eastern Hotel last January 6 @ 1:00pm.

-Nagbayad ng Corkage sa hotel para sa photo & video ( hayyy…)

-Naghanap ng Room na nasa window side unfortunately wala sila nun. Ganda pa naman sana ng effect sa video nun at maaliwalas pa. ( Dapat pala during reservation ay nagtanong na kami )

-Remind Suppliers – Bridal Car (call & text), Photo & Video (call), Flowers (call), Hair & Make-up Artist (call & text)

-Settle Payment – Goldilocks Cake (Walking distance from hotel)

-Reception – we gave the tarpaulin in advance and made special instructions

-Church – we gave the candles & matches in advance para hindi na patakbo-takbo kinabukasan.

Note : Isa sa pinakamagandang ginawa namin ni Maries ay ang paglalaan ng budget para sa dinner at breakfast sa hotel dahil hindi ito kasama sa aming honeymoon budget sa Baguio. Tungkol naman sa rooms, nagpareserve muna kami ng 2 deluxe rooms (room 712 & 714) ( twin beds ) from January 6 – 7 @ 12nn. That’s for the bride / family and groom / family. Before kami umalis papuntang church ng January 7 – 12nn, inilipat na yung lahat ng gamit mula sa rooms 712 & 714 sa iisang kwarto (room 513). This time, deluxe parin pero ( double bed ) isang malaking kama na for our honeymoon. Yung mga gamit ay babalikan nalang ng aming mga partido after ng reception.

Importante rin na kaibiganin lahat ng suppliers para maganda ang performance nila during the big day. As advised by Arthur, ang official hair & make-up artist ko, naligo na kami nila mama at bilo the night before the wedding day dahil mahirap magpatuyo ng buhok kinabukasan.

Hindi ko nagawang ...

-matulog ng maaga before the wedding dahil hindi ako makatulog.

-mag-c.r. before wearing my wedding gown kaya nung nasa church na ay gusto kong mag-jingle sa nerbyos.

-mag-thank you kay mama dahil pinlantsa nya yung wedding gown ko sa hotel (take note : literally, hindi natulog si mama buong gabi before the wedding).

-hindi magsungit kay bilo dahil tense na ang lola mo.

-magsuot ng bathrobe paglabas ng c.r. nung umaga na at minemake-up-an na ako ni Arthur. kaya pala yung mga photographers at lightsman ay nakatingin. nakatapis lang ako na above the knee ang haba. ibinulong pa ng make-up artist ko "magsuot ka ng bathrobe dahil masyadong daring.." Saka ko na-realize na "Shaks! oo nga.." (kakahiya).
-kumalma at ngumiti sa hotel dahil masikip sa braso yung gown at maluwag naman sa dibdib.

MiSaLettE,WeDdiNg SonG,BiBLe & MuLaWiN

2005-12-28T12:41:00.000+08:00

7:14 am palang ay nasa Jollibee Tayuman na ako at naghihintay kay Maries. Dumating sya ng mga past 7:30 na. Late na naman pero okay lang at least hindi ako ganun katagal naghintay. Kaya hon, if you're reading this, pinatatawad na kita. he he. Thanks nga pala sa lunch ; )

Una naming pinuntahan ang Hearts of Jesus & Mary Parish sa West 4th. Dinala namin yung copy ng misalette para i-check ni Jhonny (secretary) kung okay yung contents. Sabi nya, okay lang naman daw tutal minor changes lang sa sasabihin ng commentator ang ginawa namin. Same flow parin naman yung mass. Sinamahan din kami ni Jhonny sa loob ng church para i-test kung nagmamatch na yung jack nung disc player namin dun sa player nila. Okay naman. Unang isinalang ni Maries yung kay Ogie para i-check yung sound. Ang tugtog ay "...bakit ba hindi ka nakilala ng ako'y malaya pa..."

Jhonny: (nagtataka) iyan po ba ang wedding song nyo?
Maries & Melody: hindi po. he he...

Then we played our wedding song " Sa Piling Mo " by Ogie and Regine and instrumental ng "Now that I Have You". Ang ganda. Actually, feel na feel ko nga eh kasi may red carpet pa dun. Inaayos nila yung church dahil may ikakasal ng 10am kaya medyo habang nakikinig sa song ay lumalakad din ako sa red carpet. he he... pa-girl.

Since maaga pa, nagpunta muna kami sa SM Manila at nonood ng "Mulawin". Okay yung palabas pero ayoko talaga pag nakikipaglaban si Alwina. Talon ng talon na para bang bumubwelo lagi. Nakabili narin kami ng Bible sa St. Pauls.

Medyo mabagal ang oras ngayon kasi nakapasok ako sa office ng walang ka-hassle hassle.12:32pm. Sakto lang para sa half-day leave ko. Si Maries naman ay hanggang mamayang gabi pa ang uwian. Mamaya, pag hindi sumakit ang ulo ko dahil sa sipon, aayusin ko na yung unity candle namin at matches.

BriDaL CaR & UniTy CanDLe

2005-12-26T23:03:00.000+08:00

Maries & I met at Jollibee Tayuman ( as always) at around 11:30pm. Medyo tinanghali na kasi medyo tumambay pa'ko sa bahay namin at nagbayad na ako ng balance namin sa gown. We had our lunch at Jollibee tapos nun, nag-LRT-MRT na kami papuntang Ayala. Hinanap namin yung Rustans kasi katapat lang daw nun yung Makati Tuscany Condominium. Hindi naman kami masyadong nahirapan maghanap kasi okay yung pinagtanungan kong guard.

Bloopers sa kalye : May ale na nagtanong kay Maries

Ale: Pwede bang tumawid dito?

Maries: Ah opo. Antayin nyo lang pong magpula ang ...

Ale: ( After marinig ang "opo" ni Maries ay bigla-biglang tumakbo patawid ng kalye)

Maries: a...a... (Hindi pa tapos magsalita)

Melody: Hon, binastos ka..

Maries: Na-wow mali yata tayo eh. Asan ba ang camera? ha ha ha...

* At yung ale ay nasa kabilang kalye na habang nagtatawanan parin kami. he he...

So, yun nga, nakita namin sa ground floor ng Makati Tuscany ang Carlines Rent-a-car. Okay naman yung office and instead of having Toyota Vios, we opted to reserve Toyota Altis. Mas maganda kasi at mas malaki. We didn't see the actual unit but according to them, okay naman daw at walang gasgas. We paid in full para wala nang problema. So, the package includes the car (syempre), driver, gasoline and simple flowers for the bridal car. Good for 5 hours yung fee and additional P350.00 per exceeding hour.

Ms. Mae, (we think she's the owner of Carlines), asked for my wedding motiff. Since i have a copy of our wedding invitation, i showed it to her. Aba! ang sabi nya " this is beautiful. " ang sabi ko naman " ako po ang may gawa nyan (yabang!) ". Nakakatuwa kasi manghang-mangha sya sa invitation. So habang tinitingnan nya, sabi nya " very creative. sobrang personalized. detalyado lahat mula sa string...flowers...and pati itong maliliit na papel... blah blah blah..". Palakpak naman ang tenga ko at sobrang nakangiti kasi na-appreciate nya yung invitation. La lang, thanks to my friends who helped me in preparing the invitations. Ang sarap pakinggan ng mga sinabi nya. Before we left, she gave me a little box containing red & orange soaps from body shop and she also gave Maries a calendar.

We were supposed to bring the copy of the misallette to the church but when we arrive, their office was closed. Okay nalang din. Sa wednesday nalang kami pupunta. Nagpareserve na kami ng rooms sa Aberdeen Court. Ganun lang pala ang reservation dun, ililista nila yung requirement mo sa logbook. I just hope na mapagtabi talaga nila yung room namin ni Maries before the wedding para mapadali ang pagkuha ng video. We also reserved a suite room for our honeymoon ; )

Bago kami umalis ng west avenue, hinanap muna namin yung The One Executive Building para iabot yung invitation for Jennet and Christian. Since wala silang office, iniwan nalang namin sa guard sa lobby yung invitation.

Nagpunta kami sa SM North Edsa para maghanap ng unity candle.Nakakita ako ng unity candle sa wedding library kaso ang mahal naman masyado P600 to almost 2k ang mga presyo. Hindi practical kaya chinika-chika ko nalang yung saleslady dun habang sinusukat-sukat ko na yung lapad at haba ng candle. Gagawa nalang ako ng sarili naming unity candle. Nakakita rin kami ng stall na puro kandila and medyo mas mura sya ng 300 plus lang pero red naman yung design eh blue yung motiff namin kaya ako nalang talag ang gagawa.

Pumunta kami sa sm supermarket at binili na namin yung ibang kailangan namin sa emergency kit ko like tissue, cotton, cotton buds at nakakuha kami ng candle (liwanag) sa halagang 100plus lang. Bumili narin kami ng matches na malaLAKI. Ayos.

Nagpadala narin kami sa LBC ng isang invitation papuntang Ellensburg, Washington. Ang siningil sa amin ay P1,000.00 and by January 3 or 4 na ang delivery nun. I hope matanggap agad ni Auntie Betsy yun kasi nakakahiya naman kung after the wedding nya na matatanggap.

Paguwi namin sa Novaliches, humirit pa'ko at nagpasama kay Maries para bumili ng silver strings na gagamitin ko sa candle.

Ang galing namin ng Honey ko. Kahit na masakit na ang mga paa namin ay ang dami naming nagawa ngayong araw na ito. Ilang tulog nalang...haaayyy....

Checklist:

Bridal Car - Carlines at G/F Makati Tuscany (infront of Rustans)

aNg GowN kO

2005-12-24T08:35:00.000+08:00

Yahoo! Nakuha ko na yung gown ko kagabi kasama yung mga pillows, cord, veil and arrhae. Isa lang ang masasabi ko, perfect! It’s perfect because it was done the way I want it to be. Simple lang pero elegante. Ate Fe told me to try it on but I declined. Hindi naman sa mapamahiin kami pero wala naman sigurong mawawala kung susunod hindi ba. Hindi nalang ako masyadong kakain para magkasya sa akin yung gown. Haaayyy! Excited na talaga ako. Yun nga lang medyo hindi dapat masyadong ma-excite dahil wala pa kaming unity candle, bible, matches, misalette and bridal car.

Dinala ko rin kay Ate Fe yung gown ni Mae & Rosette kasi nasira yung zipper.

Kahapon nga eh talagang inayos ko na yung soft copy nung misalette para naman makapagpractice na si mai, pinky and ellen. We still have to bring the copy to the church. Kailangan pa kasi nilang I-approve kung okay na yun. Kung may mabago man, malamang yung kay pinky lang.

Today, kami lang ni Joan ang nasa office. Bakasyon na ang lahat.

Mamayang uwian, Ako at si Maries ay pupunta sa Makati para I-check yung supplier ng bridal car. I really hope na magustuhan namin yung model nung car pati yung price.

Eto Na... ang iMbiTasYon

2005-12-21T13:07:00.000+08:00

Materials : sinamai, silver strings, dahon and flowers from divisoria, makiling paper from niños print haus and blue paper from national bookstore.

Location Map c/o Ta Tebs

InviTaTiOn ULi at AnG BaHaY sA TaYuMan

2005-12-15T23:23:00.000+08:00

Ibinigay ko na sa honey ko ang mga invitations na pinagtulungan naming ayusin ni Bangge nung morning. Bale for distribution na sya. Ang pending ko nalang ay yung 31 blank invitations na para kay nanay. Instead na I-print yung names nung pagbibigyan, si nanay nalang ang magsusulat ng pangalan. Actually, kinapos ako ng 6 invitations. Meron pa naming sobra kaso raw pa. Kailangan ko pang magdikit ng paper, string & flowers. Kakayanin ko na yun.

Tumingin kami ng bahay sa Tayuman sa may tapat ng Jollibee. Yung green na building – nakalimutan ko na ang pangalan. In fairness, ang ganda at sobrang okay yung kapitbahay sana namin, si Oliver. Wala kasi yung may-ari kaya sya yung nag-tour sa amin sa 4th floor. Ayos. Php 6, 750.00. Medyo nalalakihan ako sa rental fee. Pag-iisipan nalang muna namin ni Maries ito.

MisALettE ... At Ang PagTuLog Sa Bus

2005-12-13T23:22:00.000+08:00

Kumuha na kami ng soft copy ng misalette sa church. Naka-format na sya bale yung name nalang ng groom and bride ang ii-insert before printing.

Since ang kakantahin lang nung choir ay yung mga songs during the mass, magdadala nalang ako ng cd ng Now that I have you (instrumental) and Ikaw lamang (by Ogie). Wish ko lang makahanap na ako ng mga songs na ito lalo na yung una. Kami rin ni Maries ang magdadala ng disc player dahil wala sila nun. Sana okay yung maging sound and I really hope na maging okay ang lahat. Binayaran narin namin ng full yung church fee para wala nang problema.

Weird. Nung pauwi na kami ni Maries, sumakay kami ng bus from west ave. papuntang SM Fairview. Sa sobrang pagod ay nakatulog kaming dalawa. Nagising nalang kami nung bigla kaming ginising nung konduktor. Pagdilat ng mata ko, kami nalang ni Maries ang tao sa bus aside from the driver and konduktor. Sabi pa nung konduktor “ O bilisan nyo! Bilisan nyo!” Syempre nataranta kami. Walang tanung-tanong, bumaba kami agad ng bus. Yun pala, may problema yata sa bus kaya huminto at pinababa lahat para magtransfer sa isa pang bus. Buti nalang at hindi kami naiwan nung bus na pinaglipatan ng mga pasahero. Naawa tuloy ako sa amin pa’no wala man lang gumising sa’min. Haayyy… Pero okay narin atleast safe kaming nakauwi ni Maries sa bahay namin. Hinatid nya ako sa novaliches then umalis din agad dahil gabi na.

GoWn Ni SaM

2005-12-12T23:20:00.000+08:00

Ibinigay ko kay Maries yung gown na gagayahin ni Sam. Pumunta nalang sya sa TP para kunin yun.

WhiTe ShOeS

2005-12-11T23:19:00.000+08:00

Sinamahan ako ni Bilo sa SM Fairview para bumili white shoes, Blue Paper na pandagdag sa invitation at mga kagamitan pang-honeymoon like … : )

Na-motivate kong sumama si Bilo dahil sa pangakong bibilihan ko sya ng Fruitas (melon). Syempre, Mango-Banana naman yung sa akin. Ayos!

Dumaan muna kami kay Ate Fe (ang mananahi) para kunin yung gown ni gie (bridesmaid). Hinihiram kasi yun ni Sam (pinsan ni Maries) para tularan. Hindi kasi sya nasukatan dati kaya magpapatahi nalang sya sa kanila. Okay naman yung gown at sobrang simple. Ang design ay courtesy of my fluffy friend, kateh and my tita Aria (ching!).

O.t. sa Tp

2005-12-10T23:16:00.000+08:00

Nag-O.T. kami sa office (past 10pm) hindi dahil sa work kundi… sa paggawa ng invitation. Habang ginagawa namin nila pinky at mai ang invitation, nanonood kami ng sister act 2. Nakakatuwa at ang cute ng steps sa Joyful. Masarap ang dinner namin, umorder kami sa Tapa King ng Sinangag with Danggit and Tapa plus meron pang mainit na noodles. Sarap!

‘d iNvitation FaCtoRy

2005-12-08T22:52:00.000+08:00

Marami pang dapat I-polish sa mga invitations. Kaya naisipan kong dalihin ang mga ito sa office upang humingi ng tulong sa mga asmira ladies. Salamat naman at hindi ako napahiya sa kanila. Agad nila akong tinulungan. Buti nalang anjan sina pinky, kateh, mai at joan. Nag-part time job din sa factory ko sina ellen at erly kaso nahirapan si ellen na magpulupot ng mga flowers. He he…dapat paturuan ang batang ito sa nanay mai nya.

Hindi parin tapos ang mga imbitasyon pero dapat ay matapos na ito hanggang sabado dahil dadalaw na kami ni Maries sa mga ninong at ninang namin sa lalong madaling panahon.

Ang imbitasyon ay gawa sa:

1. Sinamai at Makiling Paper – galing sa Niños printing haus c/o John Rey.
2. Blue recycled paper – mula sa National bookstore, Robinsons Place na binili namin ni kateh.
3. Mga bulaklak at dahon – galing sa divisoria na binili namin ni valeng.
4. Silver strings – c/o Miranda bookstore at Recto and tindahan sa may Novaliches, Bayan.
5. Cream white board paper – marami itong gamit. Mula sa TY card sa souvenir, sa location map sa invitation at card na lalagyan ng pangalan sa invitation. Bnili namin ito ni Maries sa National Bookstore, West Ave. Malapit sa Church.

Ang mga kagamitan :

1. Gunting – mula sa gamit ni ms chabs, napulot ko lang na red na gunting sa office at gunting na remembrance ni jeff kay joan.
2. Paper crimper - mula sa National bookstore, Robinsons Place na binili namin ni kateh.
3. Glue gun – yung malaki na binili namin ni ellen at mai sa Expressions, Monumento ay sumabog na. Nag-overheat yata. Kaya nanghiram nalang ako ng maliit na glue gun kay Maries.
4. Glue Stick – mula kay Maries.
5. Ticket Puncher – binili namin ito ni Maries sa National Bookstore, Recto.
6. Mighty Bond – hindi namin dapat binili ito. Hindi naman sya useful. Nagmamantsa sa paper. Binili namin ito ni Maries sa National Bookstore, Recto.
7. Elmers Glue – hindi rin kapaki-pakinabang. Yung isa ay hiniram ko kay Bilo. Yung dalawa ay binili ko pa sa Novaliches, Bayan. Ibibigay ko nalang din siguro kay Bilo.

Ito ang replica ng imbitasyon : (wala pang picture eh. ginawa ko lang yan sa powerpoint)

ApArTmEnT

2005-12-07T22:28:00.000+08:00

Nag-text ako kanina kay Ms Vine, yung may-ari nung apartment na titirahan namin, para itanong kung kelan na kami pwedeng mag-transfer sa house. Gusto sana namin ni Maries na sa 3rd or last week of December ay makapaglipat na para after the wedding ay diretso na dun. Ang problema, yung nakatira dun sa house ay sa January 22 pa aalis. Paano na yan? It’s either maghanap kami ng bagong house or maghintay hanggang January 22. Haayyy…

CaKe , MaRriAge LiCenSe & HoTeL

2005-12-05T22:00:00.000+08:00

Natutuwa ako kay Maries dahil inasikaso nya yung ibang pending naming. Nagpasama nalang sya kay Tita Tebs (Tita nya). Nakuha nya na yung Marriage License namin sa Quezon City Hall and nakapagpa-reserve narin sya ng cake sa Goldilocks. Kinuha na namin yung “True Love” na cake kasi infairness, maganda naman yung design and I’m sure na masarap yung mocha chiffon.

Nagandahan si Maries sa Great Eastern Hotel. Yun yung hotel na pinakamalapit sa Church. Ang reservation ay 1 week before the event kaya babalik nalang kami dun.

Checklist:

Cake – Goldilocks “True Love”
Tel. 3747483

Hotel - Great Eastern Hotel – Tentative

1403 Quezon Ave. Quezon City

Tel. 3718282

My WeDdiNg ShoWeR

2005-12-03T23:59:00.000+08:00

Excited ako for my wedding shower kaya kahapon palang ay bumili na’ko ng blue stripes na top para girlalu ako sa party.

Galing pa kami ni Madz sa Pier 18 pero nung bandang 4pm na ay pumunta narin kami sa TP para umattend ng meeting with Ms. AMA. Hindi pa man natatapos yung meeting ay umeskapo na’ko at kinaray si Myra patungong office nila Maries. Tatlo kasi kaming pumunta sa Recto para kunin ang mga sinamai na invitation from John Rey.

Nung makita ko yung invitation, nagandahan ako kaso lang hindi pa sya nakatupi. Ang usapan kasi namin ni John Rey, ako nalang ang magtutupi pero naisip ko rin, teka! Eh 30 pesos kaya ang binayad namin per piece tapos hindi nakatupi. Buti nalang mabilis itong si Mai. Tumayo na agad sya at sinimulang butingtingin ang mga imbitasyon. Pinaghiwalay nya ang mga magaganda at rejected tapos ay ipinatupi ang mga ito kay John Rey. Tumulong din naman kami ni Mai sa pagtutupi na dapat sana ay part nalang talaga ng service nila. Yung suplada pang babae na may-ari siguro ay nagpaparinig pa sa amin na “aabutin kayo ng syam-syam sa pagtutupi nyan!” Aba! Eh customer kaya kami. Hay naku talaga. Sa totoo lang, hindi ako satisfied sa service nila. Buti nalang at medyo napapangiti nalang si John Rey at mukhang hiyang-hiya sa amin. Kung wala siguro si Mai, baka nakipag-away na’ako. Di bale, dadaanin ko nalang sa creativity ang pagde-design ng invitation.

Pagkagaling sa Recto ay naghiwalay na kami ng sinakyan. Si Maries ay umuwi na samantalang kami ni Mai ay bumalik pa ng office. Pagdating sa opisina, hindi namin ineexpect na hinihintay pala kami ng asmira girls plus madz and virnel. So yun, sabay-sabay kaming pumunta sa venue ng party – Hap Chang.

Mga pangyayari sa Hap Chang :
- hanep ang name ng nagpa-reserve – “Joan Macaraig” dapat kasi macaraEg yun. Asus!
- Hindi pa nakahanda ang vip room nung dumating kami kaya naghintay pa kami ng ilang minuto.
- Ang lawak at ang ganda nung room. May videoke, may malawak na sala at ang importante sa lahat, may malaking dining table.
- Ang sarap ng mga pagkain. Busog kaming lahat.
- After kumain, nagpalaro sila kateh ng isang wholesome na laro. He he… partner kami ni ellen. Ang rule : ipasok ang condom sa saging sa pamamagitan ng bibig. Si ellen ang may hawak ng saging at ako ang magpapasok ng condom. After ipasok, dapat ubusin ni ellen yung saging. Yak! Ang galing ko daw magpasok ng condom sa saging. He he he… Si ate me-ann, ginamit ang ‘chin’ para maisuot ang condom sa saging. Si grace naman ay ginamit ang ngipin. Ayos di ba. Natalo ang team namin ni ellen dahil may mas mabilis ngumuya at lumunok ng saging si mai. He he.
- Kantahan lang kami to the max.
- Sumunod nalang si Bundy at buddy tapos last batch naman sina ate cielo at ms leah.
- Natuwa ako dun sa game sa tissue. Pinakuha ang bawat isa ng tissue paper tapos from that item, pinagawa sila ng anything na related sa wedding. Nanalo si Mai dahil isang set ang ginawa nya – bulaklak, bible, rings at flowers. Si jhake naman ang second place kasi ang cute nung cord na parang buhok ni rapunzel na nakatirintas.

Isa sa pinaka-cute na part ng shower party ay nung pinapikit nila ako. Akala ko kung anong gagawin nila yun pala may ikakabit sila sa parts ng body ko. Nakadamit parin naman ako. Isa-isa silang may isinuot sa akin – sa braso, hita, ulo, yung iba nga may isinuksok sa tapat ng maselang bahagi. Mga pilya talaga. Pagdilat ko, napapalibutan ako ng sandamakmak na panties. Para matanggal yun, may mga tanong sila na pinasagot sa akin. Lahat yun ay puro tungkol kay Maries kaya lang kakaiba naman yung mga tanong kaya konti lang ang nasagot ko. He he… Pinahulaan rin sa akin isa-isa ni kateh kung sinu-sino ang nagbigay ng mga panty.

Dumating sa gift giving part na kung saan ang mga mababait kong friends ay nagbigay ng mga bagay na kulay blue. Ayyy…sobrang na-touch ako. Pero teka, yellow ang binigay nila bundy at buddy. Tama kaya ang party na pinuntahan nila? He he…

Bawat isa ay nagbigay ng mga payo nila para sa akin. Ako rin, nagbigay ng message. Naiyak pa nga ako kasi naalala ko ang mommy ko.

Bilang pangkalahatan, sobrang saya ko ngayong araw na ito. I feel so special kasi nagprepare pa sila ng shower party for me. Hindi matatawaran ng kahit anong shower party ang event na ito dahil sobrang kwela at espesyal ng mga taong dumalo at naki-celebrate sa akin. Pwede kayang magpakasal twice para may shower party uli? He he…

Bago natapos ang party, nagpakitang gilas sina kateh at myra. Interpretative singing and dancing ito! Nakakatuwa lalo na nung kinanta yung “halik”. He he… Sample: “nasasaktan ako oh babe sa tuwing nakikita ka, naninibugho ako oh babe, pag may kasama kang iba …” Hindi ko makalimutan yung action ni myra. Ha ha!

Ang pinakamasayang part, hindi ako sumali sa pagbabayad ng mga nakain namin. Ang laki ng nagastos nila pero sulit. P 4,460.00 (consumable yung 2,500 na binayad for the room). Swerte ko.

Nakitulog ako, si mai at ellen kina pinky. Si kateh naman ay kina ms. grace tumuloy. Bukas, ibibida ko sa bahay ang mga panties at ang mga gifts. Yabang.

HeArTs Of Jesus And Mary PaRiSh

2005-11-29T12:02:00.000+08:00

Nung una namin itong makita, nagustuhan na namin agad. Maliit lang yung church pero simple at makikita mo talaga kung sino yung mga nagsipag-attend sa mismong ceremony. On our wedding day, magkakaroon ito ng mga puting bulaklak at ito ang magiging pinakasayang lugar dahil dun sa altar, nandun maghihintay ang mahal kong honey sa pagdating ko.

BuLaKLak , PaKpAk At LaRaWaNg hiNdi KuPas

2005-11-28T23:25:00.000+08:00

Hindi masyadong maaga ang pagkikita namin ni Maries kaya nagkaroon ppa ako ng time na i-print ang mga gusto kong flower arrangement sa wedding mula bridal bouquet, entourage at flower girls.

Sinundo ko sya sa office at una naming pinuntahan ang Quiapo since walking distance nalang naman iyon mula sa office niya. Nung una, wala talaga kaming makitang fairy wings pero nung makarating kami sa mga stalls malapit sa palengke at ilalim ng tulay na puro tindahan ng handicrafts, hah! merong wings! Dun lang pala nakakabili nun sa tindahan ng mga costumes. Bumili kami nang blue wings na 2 pieces sa halagang P 100.00 each.

Pagkatapos ay pumunta kami sa dangwa at nagpareserve na kay ms juanita. Ibinigay ko na yung pictures nung flowers at pinakitaan nya rin ako ng sample ng hydrangea. Oks naman yung shade ng blue and i think okay na yun. Yung bridal bouquet nga pala ay si bilo ang namili nung style.Bago kami umalis, binigyan ako ni ms juanita ng more than 16 pieces na red roses dahil nabanggit ko na birthday ko bukas. How sweet!

We went to goldilocks dahil bumili kami ng cake para kay LT at ms nelia ng BA Studio. Natuwa kasi kami sa service nila. Unfortunately, may sakit si LT at wala naman din sa studio si ms nelia kaya ibinigay nalang din namin yung cake sa kasamahan nya. Ibinigay na sa amin yunng CD proof nung pre-nuptial photo shoot namin. Kailangan naming pumili ng 20 shots para isama sa guestbook namin. Since sira ang pc nila, dun ko nalang tiningnan yung mga pictures sa bahay nila Maries. Ang daming magagandang shots and satisfied talaga kami. Si Maries nalang siiguro ang magbabalik nung 20 shots na napili namin kasi nahihiya na'ko mag-file ng leave sa office eh.

Eto yung ilan sa mga pre-nuptial pictures namin :

Taken at BA Studio. Yung last naman, sa Wild Life, Quezon City

DoNe : SoUvEniRs

2005-11-27T23:08:00.000+08:00

Sobrang busy nang araw na ito pero i'm so glad dahil natapos na naming ayusin ang 200 pieces na souvenir. Mula sa pagtatali ng TY cards, pagma-mighty bond ng mga natanggal na roses, paglilinis ng mga dahon at pagsisilid ng souvenir sa loob ng box. Tinulungan ako ng mga magaganda kong pinsan na sina ate den-den at anjo. Si auntie luz naman ay kinarir ang pagsasalansan at pagbubukod-bukod ng mga dried flowers na ididikit sa invitation.

Nung una ay na-short ako sa silver strings kaya nagpasama ako kay bilo na bumili nito sa bayan. Nakakita naman kami agad sa halagang piso per yard. Mura sya in fairness. Nilibre ako ni bilo ng pamasahe sa tricycle at ng green tea C2. Sa totoo lang, mas mayaman ang batang ito kaysa sa akin. he he...

Nagtext din sa akin si kateh na may nakita syang fairy wings sa saint francis square - tiange. Grabe, na-touch nga ako eh. Naalala ako ni kateh kahit na naglalakwatsa sya. Sinend nya pa nga sa akin yung number ng tindero eh. Ayos! Sasabihin ko ito kay Maries. At least, aside sa divi ay may isa pa kaming option sa paghahanap ng fairy wings.

Simple but elephant este elegant...

Higlights:

*si ate den-den, maraming nasira na souvenir. Ang bigat kasi ng kamay eh. he he. Kaya sya na ang inassign namin na maghawak ng mighty bond at maging repair lady ng mga nasisirang souvenir.

*nagtago na ng dalawang souvenir si ate. Eto pa, ilang ulit din siyang nagpalit ng souvenir dahil humanap talaga sya ng pinakamaganda para sa kanya. Ayos!

*kaya kinarir ni auntie luz ang dried flowers dahil hindi kaya ni ate. Pang mga creative people lang daw yun, at sya ay pang souvenir lang...tiga-sira at tiga-dikit. He he.

AnG cHaLLeNges Sa iNvitaTion

2005-11-26T22:53:00.000+08:00

Ano ba ang mararamdaman mo kung ang isang bagay na ineexpect mong maayos ay hindi naging ganun? Hay... as in haaaayyy talaga.

Ilang beses na'ko nagpupunta sa Recto pero hanagang ngayon ay hindi ko parin kayang pumunta ng mag-isa dun. Lagi kong nakakalimutan yung mga sinasakyan eh at saka kung saan bababa. Buti nalang free na si Maries nung gabi kaya sinundo ko nalang sya sa office nya at sabay kaming pumunta sa Recto para sa invitation.

Pagdating sa Recto, pinakita sa amin ni John Rey yung Lay-out. Nung una, sobrang satisfied na ako hanggang sa nagkaroon ng konting problema. Hindi nasunod yung size nung folding na gusto ko. Naiintindihan ko naman na kung ganun kakipot yung fold, eh hindi narin magkakasya yung mga letra. La lang. Siguro masyado lang akong nag-expect na okay na talaga yung requirement ko. Feeling ko tuloy, palpak. Medyo nainis nga rin si Maries eh kasi ang gulo-gulo na nung usapan naming tatlo hanggang sa natapos yung usapan na medyo magulo parin. Itinago na kasi ni John Rey yung sample eh mali nga yun. Nagkasundo kami verbally pero yung sample ay hindi naman nabago kasi itinago nya na agad. Wiish ko lang matandaan nya yung mga pinag-usapan namin.

Kaya tuloy nung nagdi-dinner na kami sa Jollibee Blumentritt, nawalan na ako ng gana. Wala ngang kumikibo sa aming dalawa kasi nakakainis talaga. Hmp! Di bale, creative naman kami ni Vhalle eh. Mag-aadjust nalang kami pagdating sa design.

Hinatid ako ni Maries hanggang sa bayan dahil pinabitbit ko narin sa kanya yung ibang souvenirs. Since merong long weekend, aayusin ko na yung souvenirs.

ThAnK yOu CaRdS 4 d iNviTaTioN

2005-11-25T11:59:00.000+08:00

Hindi ako umattend ng Toastmaster dahil feeling ko ang dami ko pang gagawin. Nung tinawagan ko kanina si John Rey, hindi pa raw ready yung layout nung invitation kaya naisip ko nalang na asikasuhin na yung mga TY cards for the souvenir. Hiningi ko rin ang tulong ni kateh, ms. grace at pinky. Buti nalang talaga at nagpa-late na sila ng uwi kung hindi, kawawa naman ako. Nag-order kami sa wendy’s for dinner dahil sobrang gutom na kami. Sana lang, sa pagiging busy namin ni pinks ay hindi nagtatampo si mai. Medyo badtrip yata sya kanina pagkagaling sa toastmaster eh.

Ang mga T.Y. Cards with our picture as background, may silver string at binutas namin ito ng ticket puncher.

FaMiLy pLaNNiNg SeMiNaR

2005-11-24T20:00:00.000+08:00

7:41 am palang ay nag text na sa’kin si Maries. Sabi nya “hon, nasan ka na? Nandito na’ko (sa Jollibee Tayuman)..he he joke lang. Kita nalang tayo”. Aba! Ang yabang ng honey ko. Eh pa’no, sinita ko na kasi sya dahil late sya palagi. He he. In fairness naman, maaga sya talagang dumating.

Dahil 11:00am pa ang sched namin sa QC Hall, pumunta muna kami sa Recto para I-check yung lay-out nung invitation. Unfortunately, dahil marami raw client si John Rey para sa December weddings, nakiusap sya na kung pwede ay bukas nalang. Okay.

Since past 9am palang naman, nag-decide kami ni Maries na dumaan muna sa National Bookstore sa Morayta para bumili ng ticket puncher, silver string at mighty bond na gagamitin namin sa pag-aayos ng souvenir at invitation. Ang hirap hanapin ng silver string. Nagalugad na namin yung buong National pero wala talaga. Bigla kong naalala yung Miranda Store na kahilera lang din ng Mc Do at Burger King sa Morayta. Ang tindahan na luma pero maraming strings and laces na tinda. Hindi nga ako nagkamali. Nakabili kami dun ng silver string na 25 yards. Yey! At least yung fairy wings nalang ang kulang.

After nito, nagpunta na kami sa QC Hall at agad na nagparegister sa Health Department para sa Family Planning Seminar. 15 couples lang pala per day ang kaya nilang I-accommodate at pang-lima kami sa registration. Buti nalang dumating kami at around 11am. Ang seminar daw ay magsisimula ng 1:00pm. Since maaga pa, naghanap kami ng makakainan at napadpad kami sa Mc Donalds para mag-lunch.

Before 1pm, bumalik kami sa Health Department at naghintay sa upuan sa labas. Ang tagal din naming naghintay eh mainit pa naman. Si Maries nga sumisipol pa para lang magtawag ng hangin. Nakikisipol din ako. (Parang mga bata). May mga moment na nakapikit lang ang honey ko at natutulog habang ako naman ay nangungulit at humihila ng mala-glitter na dumi sa braso nya. He he. Syempre naiinis sya kasi magulo ako.

Nung magsisimula na ang seminar, pinapila kami according to our registration number. Syempre ang yabang namin kasi medyo sa unahan kami ng pila – number 5. Yung nagpapapila dun ay isang tao na medyo maingay ang boses. Mainit na, maingay pa sya kaya nakakainis. At eto pa, nung pumasok na kami sa seminar room, maliit lang yung room at dalawa lang ang electric fan. Imagine, dun lang kami sa loob mula ala-una hanggang alas-quatro ng hapon. Yung notes ko nga eh double purpose, sulatan na and at the same time ay pamaypay.

Ang masasabi ko lang, hindi rin masisisi ang mga participants kung konti lang ang ma-absorb nila sa discussion dahil hindi maaliwalas ang paligid. Yun lang.

Meron naman akong natutunan kahit papano. Family Planning is not only about “contraceptives” and having the right number of children. Part lang yun nung topic. Family Planning is about responsible parenting. Yung tipong, bago kayo lumagay sa tahimik, alam nyo na yung vision nyong mag-asawa. From the word planning, dapat alam nyo na kung ano yung S.M.A.R.T. na plano. Planong may patutunguhan at hindi puro pangarap lang. Gaya ng pagkakaroon ng sariling bahay, lupa, kotse, mapag-aral ang mga anak, ilang anak, arrangement nyong mag-asawa regarding pera or sweldo, pagtatrabaho, spiritual life nyo like parehas ba kayo ng paniniwala na dapat sabay nagsisimba at nagdarasal ang isang pamilya or okay lang na hindi? Na-realize ko na ang dami pa naming dapat pag-usapan ni Maries. It would take time para ma-discuss lahat pero at least malaking tulong rin ang naibigay ng seminar na ito.

Yung last speaker pala ay isang midwife. Okay naman yung discussion lalo na yung pagbibilang ng araw kung kelan pwedeng magbuntis at hindi ang isang babae. Eto pa ang cool sa discussion. Meron din palang ways para maging girl o boy ang ipagbubuntis mo. He he…Ayos.

At around 4:00 pm, natapos din ang mainit (literal) na discussion. Takbo agad kami ni Maries sa Miss na nagse-xerox. Ipina-xerox namin ang certificate at application form for marriage license at dali-dali kaming pumunta sa civil registry. Naghahabol narin kami sa oras dahil malapit nang mag-close ang opisina. Ang layo pa naman ng civil registry mula sa health department. Para ngang U.P campus ang QC Hall na tipong malalayo ang mga building. Pagdating dun, nagpa-notaryo pa kami sa halagang P100.00. Ipinasa ko sa window 10 thru Manong Edong ang mga requirements at sa wakas, ang sabi ni Manong Edong ay “ Balikan mo nalang ung Marriage License sa December 5”. Nakahinga kami ng maluwag dahil for pick-up na ung license after 10 days. Hay salamat.

Nung gabi, kita-kita with college friends sa Megamall. Nakita uli namin sina Cherry, Stanley at Grace. Daldal at kain to the max kami sa Congo Grill El Pueblo. Lahat ng kinain namin gaya ng sizzling pork sisig, hipon (gambas yata ang tawag dun), syempre rice samahan mo ng iced tea at green mango shake … lahat yun, treat ni Stanley. Na-promote kasi sya bilang manager at birthday nya sa November 26.

Nakakapagod ang araw na ito pero sobrang nabawasan kami ng tinik sa dibdib dahil dalawa nalang ang hihintayin namin bago kami bumalik sa church : ang marriage license at ang wedding banns.

Checklist:

Marriage License – December 5, 2005
Wedding Banns – December 14 & 15, 2005

PrE-nUpTiAL PhOtO ShOoT aT BA StUdiO & WiLd LiFe Q.C.

2005-11-21T21:49:00.000+08:00

Nagkita kami ni Maries sa dati naming meeting place – Jollibee Tayuman. Buti nalang late sya kaya naisulat ko na yung ibang kokopyahin ko para itransfer dito sa babs inc. After kong tunggain yung huling hot choco na medyo malamig na, umalis kami kaagad papunta sa Recto.

Pagdating sa Recto, dun sa Niño’s print haus, naghintay pa kami ng konti kay Sister John Rey, ang nag-aasikaso ng invitation namin. Ang nakakatuwang bading ay nagbayad pa pala sa meralco. Padating namin, ako naman ang bumawi sa kanya. Sabi ko “ Bakit ngayon ka lang?” he he… Medyo napatitig ang lola mo paano iniisip nya siguro kung may pending pa ba sya sa amin. Inunahan na namin sya. Binigay namin yung sample nung invitation na gagayahin nya yung size nung pagkakatupi. Saka nakahinga ng maluwag si John Rey. Sabi nya” Akala ko may gagawin pa tayo..napaisip tuloy ako”. he he. So umalis na kami agad at babalik kami sa Wednesday to check yung final lay-out. For printing na kasi yung invitation sa Friday para makapag-schedule na ako ng overnight.

Nakapag-print narin ako ng thank you cards na isasama sa souvenir. Nagustuhan ni Maries. Ang gagamitin kong board paper ay yung plain yellowish white kasi hindi sya bagay dun sa kulay blue na printed with leaves.

Sunod naming pinuntahan ay ang BA Studio. Around 9:20am ay nandun na kami kaso isa pa lang ang tao sa studio. Matagal bago dumating si LT, ang aming official photographer. Si Maries nga natulog na sa kinauupuan nya. Kung sabagay, what’s new? Eh lagi namang natutulog yun basta may pagkakataon. Nung dumating na si LT, si Arthur naman ang wala pa. Si Arthur ang aking make-up artist. Na-delay sya ng dating dahil sobrang traffic daw. In short, around 11:00am na ako naayusan. Ang ganda ng pagkakaayos nya. Itinaas nya yung hair ko. Nung una nga, parang hindi ko feel na may nakalaylay na hair sa noo ko pero nung pinag-compare namin yung sobrang nakataas na hair, mas nagmumukha akong payat dun sa nauna nyang ayos. Ito daw ang iaayos nya sa akin kung kukunin ko syang make-up artist sa wedding ko.

Si Maries ... Tulog na naman.

Syempre ako, nagpapacute habang wala pa sila.

Eto pa ang nakakatawa. Habang inaayusan nya ako, nasa kabilang side naman ay nag-aayusan din ng hair ang mga makukulit na photographers na sina Belinda, LT at yung isang girl na hindi ko na natanong yung name. He he… Wala lang, nakialam narin sila ng gamit ni Arthur at salitan sila sa pagpaplantsa ng hair. Ang kulet.

Dalawa ang naging outfit namin ni Maries. Yung una, wedding gown na provided ng studio, medyo may net pa nga yun nung una sa may taas ng dibdib. Ang pangit ng effect kaya napagkaisahan naming gupitin ang upper part ng gown para mas maganda tingnan. I hope wag magalit yung may-ari. He he…Si Maries naman ay naka-black suit. Walang kahirap-hirap samantalang ako, sikip na sikip sa manggas dahil nagpupumutok ang braso ko. Yung pangalawang attire namin ay casual. Naka-blue blouse ako (my graduation blouse) and khaki pants courtesy of Ellen. Si Maries naman ay naka-blue polo and khaki pants.

Masasabi kong very professional si LT kasi hindi sya nawawalan ng ipapagawa sa amin. She also knows pag hindi na masyadong maganda. Sinasabi nya “Sir, hindi na po kayo nakangiti” or “Ma’am relax lang po kayo” or “Sir, wag po masyadong ngumiti, nawawala na po yung mata nyo” he he… Ang dami pa naming props sa studio. May duyan, hagdan na pwedeng pagbalibaligtarin, upuan na maliit at mala-cleopatra chair at ang da best ay ang mga back drop nila. Meron pa dun na parang sa meteor garden na puro flowers at stars.

Bago pala kami mag-casual wear, inayusan uli ako ni Arthur. Syempre yung pang-casual naman. Ang ganda nung spray net nya, suave spray net. After gamitin, pwede mong suklayin ang hair mo ng walang masyadong aray. Kinulot naman nya yung dulo ng hair ko.

After sa studio, around 2:30pm, kumain muna kami ni Maries sa Golden Fortune. Ang tagal naming pumili ng kakainin kasi pilit naming inaalala yung nakalagay sa malaking bowl na pinakain nila moby at kateh. Yung kulay brown na ulam. Fortunately, nahanap din namin at yun ang inorder namin. Nakalimutan ko uli kung anong tawag dun. Wala nga lang mango shake dahil sira ang blender. Sayang.

At 3:20pm, balik studio na kami. Sumakay kami ng taxi : ako, honey ko, LT and Arthur. Instead of Baywalk, we decided to go to Wild Life in Quezon City. Mas marami kasing magagandang tanawin dun. Dahil pagod kaming lahat, lahat kami ay nakaidlip sa byahe. Sa tabi ng driver si LT, sa likod ng driver si Maries, ako sa gitna at sa right side ko si Arthur na may bitbit na big red maleta. As in literal na giant kikay kit.

At Wild Life, we paid P8.00 entrance fee for each pax and bago ang picture taking, nagmake-up uli ako. Medyo iniba ni Arthur yung kulay ng eye shadow ko and sinuklay nya yung hair ko dahil hindi narin kulot yung kinulot nya kanina.

Para kaming nasa isang malaking studio. Lakad dito, lakad duon. Pose dito, Pose doon ang drama namin. Meron pa nga kaming nakitang couple na may kasama ring photographer. Nakakapagod maglakad pero sulit talaga. Ang pinaka-gusto kong shot ay yung sa tulay. Medyo palubog narin kasi ang araw kaya iba ang lighting effect. Pinaupo ako sa parang maliit na post tapos si Maries naman ay nakatayo sa harap ko. Pinag-nose to nose kami. Naka-ilang shots din kami. Sabi ko nga, siguro silhouette yung effect nun. May part pa na nag-bend ako at naka-alalay naman si Maries habang kini-kiss nya ako. Parang sa ballroom dancing, yung final step na magkakapit kamay yung partners tapos biglang liliyad ala pilita corales yung girl. Tapos, magki-kiss. Nakakangalay ha pero feel na feel ko (ang sakit ng likod ko).

Past 5:00pm, tapos na yung photo shoot. Pinakita ni LT sa camera nya yung mga shots and we loved it. Nag-exceed sya sa expectations ko and we’re really happy with the results. Sa amin na lahat ng mga pictures since it will be stored in a cd. Mamimili lang kami ng 20 pieces pre-nup pictures para ilagay sa guestbook. Babalik kami sa BA Studio by Monday, Novemebr 28, 2005 to get the cd and choose 20 pictures.

I hope na maging maganda rin yung pictures ni LT sa wedding. Then si Arthur naman, dahil sobrang maasikaso at magaling, sya na ang kukunin ko for my wedding. Iba talaga ang nagagawa ng customer service.

Nung pauwi na, nag kanya-kanya na kami ng uwi. Nag – FX si LT at Arthur, kami naman ni Maries ay pumunta pa sa SM Fairview para magmeryenda. Sumubok uli kaming maghanap ng pakpak ng fairy para sa mga flower girls pero wala kaming nahanap. So, sa divisoria na nga lang talaga.

Highlights:

*Habang nakasakay kami ng jeep papuntang BA, may ale na sumakay na may bitbit na mga pakpak ng fairies. Tinanong namin kung saan sya nakabili, sabi nya nagtitinda daw sya nung pakpak sa Yangco. Sa may Tabora. Ang galling naman ng pagkakataon. Pupunta ako dun with friends some other time. I consider this as God’s way of helping us dahil nahihirapan na talaga kaming maghanap ng wings for the flower girls. Ang galing noh.

*Yung printing ng excess na wedding pictures if ever dun magpapa-print ay P6.00 ang isa.

*Dahil satisfied ako sa service ni Arthur, kukunin ko na syang official hair & make-up artist ko sa wedding.

*Sabi ni Maries nung umaga, sana raw ay sinama ko si mai para nakanood din. Pwede naman daw isama yun kahit saan. Sakto namang nag-text itong si Mai bandang hapon nung nasa wildlife na kami at nangangamusta. (ano yun, friend’s instinct?)

Checklist:

Hair & Make-up – Arthur 9403417

WeDdiNg BaNn, GoWn MeAsUrEmEnT & OuR nEw ApArTmEnT

2005-11-20T23:58:00.000+08:00

Maaga akong nagising kasi gumawa na ako ng samples ng thank you cards. I hope magustuhan ni Maries. Sa mga samples na ginawa ko, pareho ng gusto si bro at bilo.

Around 10:45am, nagpunta kami ni Bilo sa Ina ng Buhay Parish para ibigay yung wedding bann. Si Ms. Jackie ang kumuha nun at pinababalik nya nalang ako ng December 14, 2005. Kailangan pa kasing i-announce yun for three consecutive Sundays eh. Natuwa nga ako kasi nakilala agad ako ni Ms. Jackie. Sabi nya “ Diba ikaw yung lector?”.

Nakita ko rin sa church sina Ms. Laura at Thet. Sila ang mga kasamahan ko sa Lector and Commentators Guild. Nakakahiya nga eh kasi hindi na’ko nakakapagparticipate sa mga activities and meetings. Hindi narin ako nakakapagbasa sa church. Humingi nalang ako ng paumanhin sa kanila. At least, nakita nila na may inaasikaso talaga ako.

Sinundo namin ni Bilo si Ate Fe after naming magpunta sa church. Marami kasing mga abay na susukatan kaya tinipuntipon namin silang lahat sa bahay nila Maries sa Tondo. Yun ang pakay namin kaya kasama si Ate Fe, sabay-sabay kaming bumiyahe papuntang Tondo. Dumaan muna kami sa Tayuman since may imi-meet pa kami sa Jollibee ng 1:30 pm. Ang bilis kasi ng byahe namin kaya qurter to 12nn pa lang ay nasa meeting place na kami. Kailangan pa naming hintayin si Cherry (college friend namin ni Maries) at si Ate Chit (partner ni Ate Fe sa pananahi ng gown).

Habang naghihintay ay kumain muna kami sa Jollibee. Ang nakakahiya pa, si Ate Fe yung nagbayad nung kinain namin ni Bilo. Mapilit kasi sya. Eh sino ba naman ako para tumanggi. He he… Pero sa totoo lang, nahihiya talaga ako.

Dumating agad si Ate Chit pero wala pa si Cherry. Nung nagtext sa ‘kin si Che, malayo pa raw sya kaya nag-decide kaming apat na mauna na. Sumunod din naman si Cherry after a few minutes tapos sinundo ko nalang sya sa pure gold gamit ang padyak ni Mang Johnny.

Ang mga sinukatan ay sina mae (sister in-law to be), cherry, rosette, janis & ging (mga pinsan ni Maries). May isa pang hindi nakahabol dahil sumakit ang ulo ng mommy Tess nya, si Sam. Fairview pa kasi sila manggagaling eh.

After nito, pumunta ako, si bilo at honey ko sa dagat-dagatan para tingnan yung sinasabi nila tita Gina na apartment na malapit sa kanila.

Nakilala namin si Ms. Vine. Sya yung may-ari ng apartment at sa tingin ko naman ay mabait sya. Teacher daw sya sa Kaunlaran Elementary School. Sinilip namin yung bahay pero hindi namin masyadong nagalugad dahil may nakatira pa. According to Ms. Vine, aalis din naman daw yung nakatira dun by last week of December dahil lilipat din sila sa pinagagawa nilang bahay sa tapat lang nung apartment.

Cute yung house. Bungalow type na may dalawang kwarto sa loob. Maayos ang kusina at maganda ang banyo. Tungkol naman sa kuryente at tubig, kanya-kanya ang pagbabayad. Kumbaga, may sariling metro. Okay si Ms. Vine, two months advance lang ang hinihingi nya at wala nang depo-deposit pa. Ito yung sinabi nya na natuwa kami ni Maries:

Ms. Vine : “Kung dumating yung Bill sa kuryente at wala pa kayo, kahit ako nalang muna yung magbayad kasi ayoko ng napuputulan (ng kuryente)”.

Ayos! Saan ka naman makakakita ng ganun? May pagmamalasakit.

Kukunin namin ni Maries yung house. Malaki rin ang advantage dahil malapit lang yung bahay kina Tita Gina (tita ni Maries). At least, kung kailangan namin ng tulong, may matatakbuhan kami. Hopefully, by last week of December ay makapaglipat na kami ng mga gamit (kung may ililipat na gamit. He he.). Gusto kasi namin, before the wedding, nakahanda na yung titirahan namin.

Ang dami naming na-accomplish today. Na-appreciate ko rin yung pagsama sa akin ni Bilo kahit na medyo pinilit ko lang sya na sumama. He he…

Pag-uwi namin sa bahay, ginawa ko pa yung assignment ni Bilo about pollution. Natapos na yun around 11pm. Nag-print narin ako nung thank you card design na napili ni Maries, Bilo at Reagan. Ipapakita ko yun bukas sa honey ko.

Highlights:

*2pm na, hindi pa nagla-lunch si Cherry kaya kina Maries kami kumain. Lunch sa kanya at meryenda naman ang sa amin ni Bilo.

*Estimated guests naming ay 486 pax. Nyak! Kailangang maayos ito kundi ay maghuhugas kami ng pinggan sa shang.

*Nag-dinner kami kina Tita Gina – Longganisa with kamatis, Tocino at Menudo ang ulam.

*Ang ganda ng bagong bahay nila Tita Tebs. Sana mapaganda rin namin yung magiging bahay namin.

*I have discovered na magaling mag-sketch ng damit si Ging (pinsan ni Maries). Feeling ko, magkakasundo kami kasi mahilig din ako sa mga art-art na yan.

Checklist:

Wedding Bann – get the copy on December 14, 2005

Gowns – si Sam nalang ang hindi nasusukatan at kailangan rin palang sukatan uli si Marichell dahil may hindi pa nasusukatan sa kanya. Arm hole yata pero tube ang damit eh…

Apartment – Meron na. Ayos! Maglilipat na kami ng gamit hopefully last week of December.

InViTaTiOn PrOoF rEaDiNg & PrE-cAnA sEmInAr

2005-11-19T22:00:00.000+08:00

Umaga, pinuntahan ko agad si mommy sa Bambang para papirmahan yung parent’s consent form na required sa city hall. Yehey! Isang seminar nalang at pwede na naming ituloy yung application for marriage license.

At around 10:30am, nagpunta kami sa Recto for the proof reading of our invitation. Pagdating sa Niño’s print haus, aba etong bading na si John Rey eh nakatigtig lang sa akin at seryoso. Sabi nya:

John Rey : “ Oh! Anong ginagawa mo rito?!”

He he…ang taray ng lola mo pero natawa ako dun ha. Tarayan ba naman ang kliyente. Iba talaga itong si John Rey. After ng proof reading, kailangan parin naming bumalik kasi nabitbit ko sa bahay yung sample na invitation na gagayahin nya. Baka by Monday nalang ( Nov 21) namin idaan sa kanya. Dapat sa Friday ( Nov 25 ) ay ready for pick-up na ang mga invitation dahil magyayaya ako sa mga friends ko na mag-overnight sa bahay sa Sabado ( Nov 26). Kailangan yun para may makasama akong magdikit ng mga flowers at card sa invitation and thank you cards naman sa mga souvenirs.

Before 12nn, Nasa Mc Donalds na kami near West Avenue. At dahil lunch tme narin, umorder na’ko ng chiken with rice for my honey and chicken nuggets naman sa akin. This time, may rice narin yung sa’kin. Sarap. Umulan ng medyo malakas eh wala kaming payong kaya nagtaxi nalang kami. Ito palang taxi na nasakyan namin ay galling din sa simbahan at may hinatid na couple na aattend din ng seminar. Ayos nga eh kasi nung naghihintay kami sa church para sa seminar, natanaw uli namin yung taxi na may iba namang couple na hinatid. Okay na okay ang pasada ni manong. Aba, P40.00 din yata yun kada balik nya. Hindi na masama.

Around 12:30nn, nasa meeting room na kami. Ang daming chairs at unti-unti ring napuno ng maglovers ang lugar. Sa tancha ko, mga 35 couples or more kaming lahat. Bale, mga 70 pax or more. Ang dami. Once a month lang kasi ang pre-cana seminar kaya kung hindi hindi ka makaka-attend, baka mai-adjust pa ang wedding date.

Nung una, may guy na nagpa-preview ng AVP. Siya yata yung may ari nung photo-video service na pine-present nya. Hindi yun part ng seminar pero ayos ang strategy nya. Negosyante nga. Ewan ko lang kung may nagpa-reserve sa kanya after the seminar.

Nakakaantok yung seminar pero in fairness, marami akong natutunan kahit papaano. May naisulat pa nga akong quote eh :

“The goal of marriage is not to be a success but to have your relationship according to the plan of God.” Tama nga naman. Hindi naman lahat ng relationship perfect diba pero kung ang pamilya nyo ay sumusunod sa kung ano ang kaaya-aya sa paningin ng Panginoon, okay na yun.

Apat ang speakers. Okay magpatawa yung 3rd speaker specially nung nag-discuss na sya about different personalities. Si Maries ay flow with and formal. Ang tawag sa kanya ay Analyst. Ito yung tipo ng tao na de-numero or sobrang madetalye sa lahat ng bagay. Ako naman, flow with and informal. Ang tawag sa akin ay Supporter. Ako naman daw yung tipo ng tao na handang umagapay or ibigay ang lahat ng aking makakaya para makatulong pero hindi dapat sobra kasi baka naman martir na ang kalabasan nun. He he…

Ang meryenda namin ay mainit at masarap na empanada at malamig na pineapple juice in can. Medyo nairita pa nga kami ni Maries dun sa babaeng matangkad na bigla ba namang nag-overtake sa harap ko para kumuha ng food. Sabi pa nya “ Excuse me! Excuse me!”. Nakakainis talaga. Hello! Kukuha rin kaya ako ng food. Tama bang hawiin ako. Kinuha nya pa yung food na kukunin ko. Para namang mauubusan sya. Hmp!

Nung pauwi na, dumaan pa kami sa National bookstore at bumili ng board papers na gagamitin namin sa paggawa ng thank you cards and location map. Nakakuha narin kami ng nylon na pangtali sa card pero hindi elastic. Hahanap nalang din siguro kami sa iba pag may mas magandang pangtali. Wala kaming nakitang pakpak ng fairy para sa flower girls. Kung alam ko lang, sana bumili na’ko nung Halloween pa lang. Ang dami nun sa mall eh.

Highlights:

*Ang antuking si Maries ay napapapikit nung seminar kaya kinukurot ko nalang para magising.

*Masarap yung meryenda.

*Lagi nalang umuulan kapag kasama ko si Maries papuntang simbahan.

*For dinner, kumain kami ng masarap na pancit canton at beef pares sa retiro bago kami umuwi. Solve na solve. Ang sarap.

Checklist :

Pre-Cana Seminar – done – November 19, 2005
Invitation Proof Reading – done – to go back on November 21 to give the actual size sample.

MgA fLoWerS sA dAnGwA

2005-11-18T23:13:00.000+08:00

Nag-email ako sa supplier ng flowers na ni-recommend ni Johnny from Hearts of Jesus & Mary Parish, pero hanggang ngayon, hindi parin sya nagrereply.

Ewan ko ba, siguro masyado lang talagang malakas itong instinct ni Billie (second time na ito. Naalala ko yung sa kumpil, sya rin yung tumulong sa akin). Sya ang nag-email sa akin regarding flowers kahapon. Kaya after ng mahabang palitan ng e-mail regarding schedule, na-finalize namin na ngayon na magpunta after office.

Since nasa pier 18 ako, pumunta pa ako ng TP para i-meet si Billie. Ang dami naming daldal nung nasa jeep palang. Naisingit pa nga si Benj sa usapan eh. He he…

Pagdating namin sa Dangwa, naglakad-lakad kami at tumingin-tingin lang muna. Para nga kaming naglalaro kasi tawid kami ng tawid mula sa kabilang kalye papunta sa kabila. In fairness, ang gaganda ng mga flowers. Pati nga yung poste hugis flower ang ilaw eh. We went to 3 different suppliers. Yung una, medyo masungit . Umabot sa 5k yung quotation nya. Yung pangalawa naman, okay sa customer service kaso ang bagal magsulat ng quotation. Na-compute na ni Billie lahat, pero si ate eh nagsusulat parin. He he. Umabot naman yun sa 5,300 pesos.

Yung last supplier, si Juanita, medyo masungit tingnan nung una. Nung nilapitan namin sya, hindi pala dun ang pwesto nya. May kinuha lang syang sandamakmak na red roses at tumawid sya sa kabilang kalye. Syempre, nakabuntot naman kaming dalawa sa kanya. Ang hirap palang pumili ng bulaklak lalo na pag ang alam mo lang ay roses, sampaguita, sunflower, gumamela at santan. He he. Ako kasi ganun. Buti nalang nandun si Billie para makipag-negotiate. So, umabot sa P4,350.00 ang quotation nya. Free delivery pa unlike sa naunang dalawang suppliers na may additional charges. Napanatag din yung kalooban ko nung sinabi nyang “Hindi kayo mapapahiya sa akin”. Sana nga talaga hindi. Ang sabi namin, ikokonsulta muna namin kay Maries. So, umalis na kami.

After canvassing, gutom na gutom na kami. Napagkasunduan naming kumain nalang sa Mc Donalds malapit sa UST. Ang lugar na isa sa mga kinakainan ni Billie nung nag-aaral pa sya. Since pareho kaming nagdi-diet, chicken nuggets lang and soft drinks ang kinain namin. Wow! For the first time, nakayanan kong kumain ng ganun lang. Napag-usapan rin namin si Juanita, yung 3rd supplier. Kung ako ang tatanungin, gusto ko na sya. Mura yung flowers and free delivery pa.

Iko-convince ko si Maries na dun nalang kami kumuha. Wish ko lang maalala ko yung mga bulaklak na pinag-usapan namin at sana ay makabalik rin ako sa stall na. Parang ganito yata yung napag-usapan :

Bride – wedding bouquet - white roses & hydrangaea

- Throw-away bouquet – white roses

Maid of Honor /Secondary Sponsors/Bridesmaids – 3 white roses with 3 assorted colors of gerbera.
Mula sa iba’t ibang bouquet na pinlano namin, we came up with 19 bouquets na pare-pareho nalang ang style. Kasama na dito ang mga ninang at ang dalawang nanay.

Ninong / 2 Daddys – Rose buttoners ba o butoneirs?

Flower girls – 2 sets – headset and ala fairy wand na malaysian mums.

Bridal Car – Bahala na sila besides wala parin namang car. haaayyyy...

Para sa akin, pwede na ito. Maganda naman lahat ng flowers for me eh. Hindi naman ako pihikan basta ‘wag lang yung lanta. He he. Kapag napag-usapan na namin ni Maries, babalik ako sa kanya para magbigay ng down payment.

Highlights:

*Si Billie, tulips ang gusto para sa wedding nya. Ang sabi ko naman, okay lang. Ipasagot nya yung bayad sa asmira. He he…

Checklist:

Flowers – Ma. Coleen Flower Shop c/o Juanita 4932712

CaNoNiCaL InTeRviEw & PrE-mArRiAgE CoUnSeLiNg

2005-11-16T22:04:00.000+08:00

Na-late si Maries sa pagpunta meeting place namin, Jollibee Tayuman. Nakakainis pero syempre, nung nakita ko na sya, nawala na ang inis ko. Daanin ba naman ako sa ngiti. Hay naku.

Quarter to 10am palang ay nasa West Avenue na kami. Eh ang canonical interview ay naka-schedule ng 11am. So we decided to eat at McDonalds. Parehas kaming nag-longga meal. At dahil sa sobrang bigat nya sa chan, napag-usapan namin na yun na ang lunch namin.

10:30am, nasa church office na kami. We talked to Johnny at pinagsagot nya kami ng 5 0r 6 paged questionnaires. Kakaiba, may essay pa. Questions like What is commitment? Family? Love? What are your responsibilities? Tapos meron ding multiple choice. Ang mga naaalala kong categories ay tungkol sa In-laws, Relationship, Children, Money at Sex. Meron pa nga dung question na “Kapag ayaw makipagtalik ng aking mister/misis ako ay” :(a) manonood ng TV (b) matutulog (c) mang-aakit (d) others - he he…Ang kulet diba. Letter B ang sagot ko. He he…

Hindi pa kami natatapos sa pagsagot nung pinatawag na ako nung pari. Si father Betong yata. Okay naman mabait naman sya. Tinanong nya nga ako kung sigurado na raw ba ako, he he…at kung may nagpilit daw ba sa akin. Ang hindi nya alam, ako ang nagpilit kay Maries. He he… Tinanong nya rin ako kung saan kami titira. Actually, saglit lang yung interview , siguro wala pang 20 minutes. After ko, si Maries naman.

After the canonical interview, we went straight to Quezon City Hall. Since busog pa naman kami, diretso na agad kami sa Civil Registry para mag-apply ng Marriage License. Kailangan lang pala ng photocopy ng baptismal or birth certificate, pictures ( 2x2 or 1x1) at cedula. Wala kaming cedula kaya bumili pa kami sa kabilang building. Ang mahal ng cedula. Lagpas ng limang daang piso yung sa aming dalawa. Eh limang piso nga lang yun sa gilid ng UN ave eh. Nung pinasa ko yung requirements, tinanong ni Ms. Linda sa window 10 yung age namin. Ako 24 at 25 naman sya. Were advised that we have to attend a pre-marriage conselling. Bukod pa yun sa Family planning seminar. Kaya after kong magbayad ng P150 para sa Application Form ng License eh agad agad kaming umalis at lumipat sa PDSS YAKAP Center. Binigyan nga rin pala ako ng form na dapat papirmahan sa magulang, parental advise yun. Akalain mo yun, kailangan pa pala yun pag below 25 ka, eh magbebente singko na’ko sa November 29 this year. Corny talaga.

Pagdating sa Yakap Center, may nakita kaming 2 couples. Nagsasagot na sila ng form. When we asked kung nasan na yung counsellor, nag-lunch daw (at past 1pm yun ha) so we waited long just to have the forms. As in ang tagal, habang ang ibang mga employee ay chumichika lang at nagtatawan. Haayyy…sabi pa nga nung isa, “Ba’t kasi sila na-late. 1pm yung start eh” eto pa ang isang komento...” Wala pa kasi sya. Antay nalang kayo sa labas” Grrr…Buti nalang nung medyo naiinip na kami ay may biglang bading na employee na nagsabi sa mga kasamahan nya, “O sa seminar sila? Kanina pa yata nag-iintay. Bigyan nyo nalang ng form” At may isang babae rin na mabait na nagbigay sa amin ng form para makapag-fill-up. Yung form pala ay questionnaire. Nakalagay ito sa luray-luray na brown folder at ang mga questions ay kahawig din nung sa church. Isa lang yung folder na binigay eh dalawa kaya kami. Buti sana kung letter lang ang isasagot sa multiple choice. Eh letter daw tapos isusulat din yung sagot sa bond paper na manipis (tracing paper siguro). So pumasok ako sa office at nanghingi ng isa pang folder. Sabi nung isa” Mag-share nalang kayo” Aba naman! Nagmamadali na nga kami, balak pa kaming paghatiin sa questionnaire. Medyo napatigil ako at ilang Segundo rin akong hindi gumalaw habang nakatayo. Hindi ko sure kung napansin nila na sumimangot ako. Before I went out, sabi nung isa “ Maraming questionnaires jan. Bakit mo naman ipagdadamot – (referring to her co-employee). O miss kuha ka nalang tapos itanong mo nalang sa ibang couples kung anong instruction ang binigay sa kanila. Wala pa kasi yung counselor eh.”

So, mega sagot na kami at nung matapos na, dumating na ang marriage counselor namin. I wasn’t able to get her name pero sobrang light ng approach nya. Mabait at marunong syang makinig. Dun lang kami sa sulok ng office nag-meeting. Sya yung nasa gitna tapos naka-semi circle kaming tatlong couples. Nagdiscuss sya about sa karapatan ng mga kababaihan, karapatan ng mga bata at grounds for annulment. Enjoy yung discussion at feeling ko, kami ang pinakamatanda ni Maries dun. Yung isa kasi 20 years old lang. Binasa namin isa-isa yung mga sagot namin sa questions. Kami rin ang nag-check ng sarili naming papel. May question dun na parang ganito : “Ang pakikipagtalik ay” : (a) responsibilidad ng asawa (b) Expression of Love (c) Others – Yung isang guy sa seminar ang sabi responsibilidad daw. He he. Wrong. Dapat expression of love. Eto pa ang nakakatawa, bumalik uli sa question na : “Kapag ayaw makipagtalik ng aking mister/misis ako ay” :(a) manonood ng TV (b) matutulog (c) mang-aakit (d) others Syempre nakakahiya man, sinabi ko na “matutulog nalang ako” he he. Surprisingly, ang tamang sagot daw dapat ay (c) mang-aakit. Ayos yun. Nung araw na yun, ang word for the day ay “ Banayad or Gentle”. Wala lang. Enjoy talaga yung counseling. After nito, nagbigay na ng certificate. Balik uli kami sa Civil Registry – window 10. sabi nung manong, kailangan parin naming mag-attend ng Family Planning Seminar bago mag-apply for Marriage License. In short, pending pa ito. We will go back on November 24 para mag-seminar at ipasa ang mga requirements like Parental advise (with signature), Filled-out Marriage License application form, pictures, baptismal or birth certificate photocopy, cedula at certification na naka-attend kami nung pre-marriage counseling and family planning seminar (photocopy).

After this very busy daw, nanuod kami ng Harry Potter – Goblet of Fire sa SM Fairview. Ang ganda. As in. Pero mas type ko kasi yung naunang movie nila, yung bumalik sila sa nakaraan at pinahinto ang oras. Dinner at Kenny. We also tried to look for fairy wings for our flower girls kaso out of stock na eh. So hahanap nalang kami sa ibang mall.

Checklist:

Canonical Interview – Done. 11/16/05 (11am – 12nn)
Marriage License – Still In-Process ( 10days processing after completion of requirements )
CENOMAR – Still in-process (9 days processing after payment) – for delivery c/o E-Census

Highlights:

* I applied on-line via E-census for our CENOMAR. Mahal nga lang P800 sa aming dalawa na yun at sa Union bank ko pinabayaran c/o manong boni. Hopefully, wala na ngang maging hassle. I hope ma-deliver na ang mga ito agad by November 28, 2005. Sina pinks at mai ang in-authorize ko para kumuha nito.

AnG giFt Ni MaRiChELL alyas HoNeY

2005-11-15T20:35:00.000+08:00

Maaga akong umuwi ngayon para magbigay ng P7,000 down payment for the gowns. Habang papauwi na’ko, tinext ko ang isa sa mga maid of honor ko na si Honey to check kung available sya para magpasukat. Buti nalang nasa bahay sya kaya nagkita nalang kami sa labas ng subdivision namin at sabay kaming pumunta sa mananahi. Hay, nagsama na naman kami ni Honey , sya rin yung kasama ko noong elementary at high school na nag-eexplore ng mga lugar hanggang sa magkaligaw-ligaw na kami. He he. This time, hindi kami naligaw. Madali naman kasi hanapin yung place eh. Yung mananahi ko pala ay sya ring nagtahi ng gown ni honey nung debut nya. Pina-receive ko kay ate fe yung money at nakakatawa yung receiving copy nya, parang lumang papel na manilaw nilaw pa … parang gaya nung invitation ko. Makaluma. He he.

Sabay kaming umuwi at naglakad nalang kami. She’s planning to make presentation for me during the reception. Basta ako na lang daw ang mag-provide ng LCD. Iniisip ko nga kung paano maisisingit yun eh may program pa tapos 2 hours lang kami sa Shangri-la.

Highlights:

*Na-touch ako nung binigay na ni honey yung gift nya habang naglalakad kami papunta sa mananahi. Cash worth P1,500.

SuKaT nG GoWn & 50% PaYmEnT sA sHaNgRi-La

2005-11-13T20:00:00.000+08:00

Thank God it's Sunday once again. Ibig sabihin, may time na naman uli kami para mag-asikaso ng mga bagay-bagay.

Morning, dinala ko sila Anjo, Ara at Bilo kasama sila Auntie at Uncle sa mananahi. Good thing, ginamit namin yung fx nila kaya mas napadali ang lahat. Nauna na sila Vhalle at Baching sa mananahi para magpasukat. Masaya naman ang nangyari. Nagkakilala si ara at baching, ang dalawang flower girls. Sinukatan narin ako para sa gown ko. huh! 27 inches ang waistline ko - ang saya diba. Wag nalang nating itanong ang sukat ng braso ko. he he. Hindi muna ako nagbigay ng downpayment kasi nakalimutan kong ihanda yung cash. Sa Wednesday nalang siguro bago ako umalis for our Canonical Interview. Bumili rin pala kami ng masarap ng relleno kay ate fe (yung designer).

Hapon, sinama ko si Bilo at pumunta kami sa office ng Honey ko. As usual, naghintay na naman kami ng matagal. The three of us went to SM Lazaro at syempre pag nandun, isa lang naman ang kinakain ko -- Kindori - isang masarap na ice cream na matatagpuan sa second floor. Sa SM kami nagkita-kita nila Nanay, Daddy at Mae. Nagdalawang taxi kami papunta sa shangrila restaurant.

Pagdating dun, inorder namin lahat ng nakalagay sa package at in-fairness, ang sarap ng mga pagkain as in sarapissima muah! Sumakit na nga yung chan ni Bilo dahil sa dami ng nakain nya eh. Nagustuhan ko yung sliced beef with seasonal vegetable, yung yeung chow fried rice na parang ulam narin at yung boneless chicken w/ kingdao sauce. Marami pang ulam gaya ng prawns with spicy sauce, fried pork spareribs w/ chili sauce, pancit canton at assorted cold cuts combination.Syempre may iced tea na kasama. After naming kumain, we went to reservation area and we discussed some of our comments and requirements with Maila. Sobrang accommodating sya at marami syang suggestions kaya naging masaya yung pag-uusap namin. Natuwa pa kami dahil nung sinabi namin na puro taba yung spareribs, lumabas siya agad at pinaalam sa manager. Ganun daw talaga sila, masyado nilang pinahahalagahan ang komento ng customers lalo na sa pagkain. Sayang yung seasonal vegetable...papapalitan sana namin ng broccoli instead of baguio beans kaso may additional pala na P100.00 per table kaya wag nalang. Nakakatuwa nga si Nanay dahil sobrang mas nag-aalala pa sya sa mga guests kaysa sa amin. Atleast, we know na hindi kami matataranta pag araw na ng kasal namin dahil kayang i-handle ni Nanay. Isa pang pinag-usapan namin ay yung time of serving, 15 minutes kasi ang waiting time kaya dapat i-advise sila ng maaga na i-serve na yung food dahil lulutuin pa yun. Kailanga parin namin asikasuhin ni Maries yung seating arrangement per table para naman magkakakilala yung magkakatabi during reception.

Naging maayos naman yung pag-uwi namin sa bahay. Babalik pa sana kami ni Bilo sa mananahi para ibigay yung downpayment kaso masakit na talaga yung chan ni sister eh nakakaawa naman kaya diretso uwi nalang kami.

Checklist:

Shangri-la Restaurant - 50% downpayment - Nov. 13, 2005

Gowns - 7 more to go - honey,mae,rossette,janis,sam,ging,cherry.

AnG iMbiTasyOn - 50% DoWnPaYmEnT

2005-11-12T20:00:00.000+08:00

Matapos ang aming learning session sa office, hinimok ko si Mai na sumama sa akin para mag-order na ng invitation. Sinundo kami ni Maries sa TP bago kami dumeretso sa Recto. Hah! tagumpay ako. For the first time, naalala ko kung saan yung pwesto nung supplier. eh ako pa naman kasi si kalimot. he he! Dahil naging 100 pieces nalang yung ipapagawa namin, medyo nagtaas si John Rey ng presyo. Okay narin dahil nung ginawan nya kami ng sample without print, bale yung magiging itsura nung invitation, nagustuhan ko talaga. I'm glad na-appreciate din ni mai yung design. I gave him the complete list, kulang nalang pala yung pangalan nung isa kong ninang, babalik kami next sunday para tingnan yung lay-out at i-proof read lahat. Hopefully, 2 weeks from now, makakapag-schedule na'ko ng overnight sa amin with mai, pinks and vhalle para magdikit ng mga dried flowers sa invitation at tags para sa souvenirs and invitation.Yung twine nga pala na gagamitin for the cards were provided by john rey. Nung makita ko yun, nakahinga ako ng maliwag dahil hindi na'ko sisiksik sa kadulu-duluhan ng yangco sa divisoria. Nagbigay nalang kami ni Maries ng P50.00 sa kanya for the effort.

Medyo gumaan na naman ang load namin ng Honey ko. I hope na maging maganda ang kalabasan ng lahat. By last week of November, dapat ay nai-distribute ko na ang mga invitation.

Thanks to mai sa pagsama. Bago umuwi, kumain kami sa sizzling sa Blumenttrit. Masarap dun, bale yun yung unang kanto, right side, bago ka tumawid ng riles papunta sa blumenttritt station ng LRT. Next time, yayayain namin dun si pinks and the rest of the gang para kumain.

Checklist:

Invitation - 50% downpayment - November 12,2005

inViTaTiOn aT MgA GoWnS

2005-11-06T20:00:00.000+08:00

Today is our 7th year and 5th month anniversary.Nakakahiya dahil nakalimutan ko iyon sa sobrang pagiging busy ko sa pagaasikaso ng lahat. HOney ko pa yung nagpaalala sa akin.

Akala ko mag-isa lang akong maglalakbay ngayon. Hah! buti nalang nahimok ko ang aking bestfriend valerie na sumama sa mga lakad ko today. sobrang dami nga aming daldal mula sasakyan hanggang sa paglalakad kaya tuloy mula isetann hanggang divisoria ay nakuha rin naming lakarin ng walang reklamo.he he!

Sobrang natuwa kami dahil tatlong invitation suppliers palang yung napuntahan namin pero nakita na namin agad ang gusto ko at sa tamang presyo.

Concept: 1-page invitation na naka-fold lang sa tatlo, sinamai ang cover, may dried flower na ididikit sa labas at merong nakasabit na tag sa labas din to know kung para kanino yung invitation.

From P30 per piece ay naging sobrang baba pa nya. Yung nga lang, dahil makiling paper ang gamit (yung mukhang recycled paper), wala nang picture at hindi naka-emboss yung details dahil masusunog daw yung papel during printing.Kami rin pala yung bibili ng flower at card.

Sobrang excited na nga kami ni vhalle na makita yung finish product eh. kailangan ko munang kompletuhin yung list ng entourage bago ako mag-order. Natuwa rin ako dahil sobrang cool si John Rey. sya yung nandun sa pagawaan ng invitation. sabi pa nya "babalik ka ha. pag hindi ka bumalik, magiging kamukha kita." he he.

After nito, nakarating kami ni vhalle sa Yangco malapit sa KP tower para lang bumili ng dried flowers at leaves na gagamtin sa invitation. Nakabili kami nun sa Pasillo B # 54 pero for sure, hindi ko na alam uli kung papaano makarating dun. ang laki kaya ng divisoria.

Sobrang napagod kami kaya nagpadyak nalang kami mula divisoria hanggang sa office ng honey ko. umabot ng P60.00 yung pamasahe pero okay narin yun kaysa maglakad.

Mga bandang 4:30 pm, nagkita-kits kami nila nanay, daddy, mae , ako, vhalle at maries sa tutuban national bookstore para mag-canvass ng gowns. Sobrang na-touch ako dahil kahit na nakakapagod maglakad, talagang todo suporta parin ang aking future family.Marami kaming napagtanungan pero mahal ang presyo.

Sa huli, napagdessyunan namin a magpatahi nalang ng gown kay ate fe na malapit lang din sa amin. ni-refer sya ni vhal.

Highlights:

*nagpunta rin kami kay ate rosie nung umaga para nga magtanong kung magkano ang magpatahi sa kanya. sobrang baba nung price pero wala kasi kaming makitang sample kaya kay ate fe nalang kami.

*nag-lunch kami ni vhal sa isetann sizzling.

*kumain kaming anim ng dinner sa Max tutuban branch.

*sa goldilocks tutuban, nakakita narin kami ni maries ng design ng cake na gusto namin. semi-fondant sya pero maganda. ang tawag sa design ay "true love" pero ang ordering pala ng cake ay 3weeks before the wedding at sa quezon city nalang daw kami mag-order. as much as possible, yung malapit sa church.

*magpapasukat na'ko ng damit kay ate fe at sa kasama nyang mananahi sa sunday ng umaga, november 13,2005.

Checklist:

INVITATION - John Rey 7343031

GOWNS - Ate Fe 9376580

CAKE - Goldilocks "True Love"

AnG SoUvEniR at AnG PhOtO - ViDeO

2005-11-04T20:00:00.000+08:00

Hay salamat! buti nalang at Ramada kaya walang pasok today.

Nakipagkita ako kay erly at mai sa tutuban. Doon sa may rebultong nagchecheck ng attendance ang tagpuan namin.

Ang sikip at ang init ng binaybay namin para lang maghanap ng aking souvenir na courtesy of my friend thet. same concept kasi iyun gaya nung sa wedding nya. color lang ang nag-iba.Halos lahat ng pinuntahan namin sa 168 at Divisoria Mall ay ayaw magbigay ng souvenir na iisa lang ang kulay. Gusto nila, kung bibili kami, dapat assorted daw. Pede ba naman yun? eh ang motiff ko ay blue lang. Hay ang hirap mag-explain.

Buti nalang nakita namin yung stall ni Jhake na taiwanese sa divisoria mall. Nung sinabi nyang meron syang ganung item, tinanong agad namin kung may available na syang 200 pcs at sabi nya meron daw. So, natuwa kaming tatlo kaya agad nakipag-tawaran sa presyo. Ang souvenir na P35.00 ay naging bagsak presyo. ayos talaga. Nagdeposit muna kami ng pera dahil kulang ang cash na dala ko. Nakipagkita pa kami kay Maries sa Robinsons para kumuha ng money.

Bago pumunta sa Divi, nag-lunch kami sa Wah Sun. Busog na busog kaming lahat. Ang sarap eh.

Quality Control : More than 200 pcs ang binibigay nila dahil hindi pa nila na-check kung ano yung may damage at kung ano yung wala. Eh naka-box isa-isa yung items kaya sa tulong ni mai at erly, napagdesisyunan naming buksan isa-isa yung mga box hanggang sa makabuo ng 200 pcs na pasado sa quality control. Imagine, nakaharang kami dun habang ang daming dumadaan na buyers at kami naman ay nagbubukas at nagbibilang ng mga souvenirs. Ang kulet pero ang saya.

Highlights:

*napagtripan ni mai si Jhake mula sa buhok, pananamit, educational attainment at pagsasalita ng english. Aba! nagvovolunteer ang lola mo na magtutor kay Jhake na isang 26-year old taiwanese. In fairness, cute sya kaso suplado ng konti.

*pinagselosan ni mai yung isang babaeng taiwanese na buyer dahil kinakausap nito si Jhake. he he!

*dahil nakabalandra kami dun, napagkakamalan narin kaming tindera kaya pinangatawanan na namin. pag may nagtatanong, binibigay namin yung presyo. take note, ang daming nagtanong kung magkano yung souvenir ko, ang sabi namin 35 pesos. syempre dapat makipag-negotiate muna sila sa price noh.

After naming bitbitin ang sobrang bigat na mga souvenirs, dumeretso kami sa BA studio gamit ang padyak. Medyo nahirapan kaming hanapin yung place pero dahil sa mga karatulang may arrow na nagsasabing this way to BA studio, natunton namin iyon.

Sumunod nalang si Maries sa BA studio at malamang ay nakatulong din ang mga arrows na nagsasabing this way to BA studio.

Mula sa original price na 38k, nakuha pa naming matawaran ito, yun nga lang, nagtanggal ng isang photographer. So, nagkapirmahan na ng kontrata. Nakatulong talaga yung pagbabasa ko ng mga guide about wedding prep kasi talagang binusisi ko yung kontrata at talagang naisingit ko pa na bigyan kami ng raw materials - ung unedited copy ng video. Masscomm grad kasi kami ng honey ko kaya kung hindi namin magustuhan yung editing, kami nalng magpapa-edit diba.At saka ni-request ko rin na kung sino yung photographer sa pre-nuptial photo shoot, sya narin dapat yung sa wedding para comfortable na kami sa isa't isa at alam ko na yung capabilities nya.

Highlights:

*si erly at si mai, nangulit na naman sa BA studio. akalain mo ba namang pagtripan ang mga sample videos. tawa lang sila ng tawa. he he!

*ang palayaw ng photographer ko ay LT . Sa totoong buhay, ang pangalan nya ay Lorna Tolentino. Cute!

*naka-schedule na ang pre-nuptial photo shoot namin ng honey ko sa Novemeber 21,2005 sa Baywalk.

*may free guestbook na nakakahinayang sulatan dahil dun din ilalagay yung ibang pre-nuptial pictures namin.

Checklist:

Photo & Video - BA STUDIO - paid reservation fee

Souvenir - 200 pcs from Divisoria Mall

mY fAiRy GoDmOtHeRs

2005-11-03T18:00:00.000+08:00

Ang dami kong deliverables. Yung Birth Certificate, yung finalization ng list sa entourage, mga concerns sa office at yung KUMPIL.

Siguro sobrang nabibingi na si Lord sa kakadasal ko na tulungan Niya ako. Kaya naman blessing in disguise ang pagkakasabay namin ni Billie sa LRT.

Ang dami naming napag-usapan. Mula sa theme ng wedding, motiff, photo & video, pati narin yung church na pwedeng pagkumpilan. Sabi nya, subukan ko raw sa San Miguel Church.

Aba! akalain mo ba naman, sobrang okay itong araw na ito. When I told Mai & Pinks about my problem about the confirmation, ang bilis ng pagdating ng tulong.

Tinawagan nila yung church at sakto, may kumpil nga every Thursday, Saturday & Sunday.

Naisip ko, since Thursday naman ngayon, kakayanin ko nang magpakumpil. So, nagpaalam na'ko kina EVH, SBP, SMP at kay mother MAF para maghalf-day. Buti nalang at pumayag sila.

Ang tanong, sino ang magiging Ninang ko? ... Eh di ang tatlong fairy Godmothers sa Asmira, Mai, Pinks & Joan. He he...Para lang kaming magkakalaro dahil; hindi nagkakalayo ang mga age namin. So, barkadahan ito.

Highlights:

*cool ang commentator na kalbo. sabi nya:

"ang kinukumpilan ay mga batang 12 years old.kapag ang nagpapakumpil sa amin ay higit pa sa ganung edad, isa lang ang ibig sabihin nun, MAGPAPAKASAL sya. Itaas ang kamay ng mga magpapakasal ..." - - -At madaming nagtaas ng kamay. he he!

"humawak kayo sa kukumpilan at huwag sa pari.Baka magulat sa inyo si Father." --- ang kulet!

"..at pagkatapos nito, sa akin nyo kukunin ang PINAKAAASAM-ASAM NYONG CERTIFICATE." --- may point naman sya dun ;)

*si joan, ipinatong ag kaliwang kamay sa kaliwang balikat ko. pasaway... dapat kanang kamay sa kanang balikat.

*kumain kaming apat sa lyka's tapsilogan bago ako nagpakumpil.

*pagbalik namin sa office, nalaman ni ninang Pinky na sya ang ipapadala sa Iloilo kapalit ko. So medyo nagulat ang ninang ko, pero i'm sure na kakayanin nya yun.

aNg PaMaMaNhiKaN

2005-10-30T19:20:00.000+08:00

Umaga palang, excited na kami. Hindi ko na mabilang kung ilang beses akong nagtext sa Honey ko para lang itanong kung ilan silang darating at kung anong oras. Estimated arrival is 7pm, medyo late na kasi nag-duty pa si Maries sa office until 3pm eh.

At around 5:30pm, aba! ang lolo mo, nagtext na at nagsabing malapit na raw sila sa amin. Syempre, hindi na ako mapakali.Ayos dito, ayos don, powder, suklay, kulang nalang magpa-parlor.

Nung naramdaman ko na nasa gate na sila, lumabas ako dala ang payong. Medyo umaambon kasi nun. Bale anim silang lahat : si nanay,daddy,mae,tita gina,tita tess at si maries.

Nakakatense pala. Hindi ko alam kung ano ang ihahain ko o kung papaano ko sila ieentertainin. buti nalang nandyan si daddy at mama kaya hindi na naging problema ang pagluluto sa mga ulam (beefsteak, hipon na may ketchup at sinigang sa miso). may dala rin sila maries na palabok, relyenong bangus at sapin-sapin na paborito ko.

Una, sobrang tahimik. Siguro mga ilang minuto rin or oras yata bago formal na nag-usap ang dalawang partido. Ang daming napagusapan and part narin nun yung pagdedecide kung kelan ang kasal. originally kasi, march 6 ang plano kaso dahil nga kino-consider din namin yung pag-alis ng daddy ko papuntang ibang bansa sa january, eh na-move ng mas maaga.

January 7 ang napagkasunduan, mas maaga ito bago ang fiesta ng tondo dahil kung isasabay namin ito sa fiesta, tiyak na walang pupunta. he he. taga-tondo kasi yung karamihan sa iimbitahin ng side ng honey ko.

Highlights :

si lola mantakin mo ba namang nasa sulok lang at naka-smile lang. Hindi kapani-paniwala pero behave sya. As she promised, hindi sya magbubunganga gaya ng lagi nyang ginagawa. he he..

si bilo ay kumain sa mesa kasama ang 5 members ng family ni maries. anim lang kasi yung chairs eh. at dahil nga mag-isa lang syang representative ng pamilya ko, medyo mahinhin ang pagkain nya. pero pag-alis nung umalis na sila nanay at maries, kumain uli si bilo.

si maries at ako ay kumain nalang sa sala dahil nga wala na kaming mapwestuhan sa dining area.

Haaayyy...parang fairytale ang mga pangyayaring ito. Hindi talaga ako makapaniwala. Lord, thank you po sa lahat ng ito.

tHe pRoPoSaL

2005-10-26T21:00:00.000+08:00

Flashback: I went to Gensan Branch to conduct CiC 2Ps and FOS Enhancement Training - October 16-26,2005.

Enjoy ang pagsakay namin ng PAL plane galing Gensan. Nanlalamig si Joan dahil sa nerbyos,ako naman ay nanghihingi agad ng breakfast (kapal) kahit hindi pa nagte-take-off ang plane. si Jhake naman eh tawa lang ng tawa dahil sa mga kalokohan at kakulitan naming tatlo.

Before we land sa Manila airport, ilang beses nagpaikot-ikot yung plane sa ere bago tuluyang nag-landing. Kinabahan nga yung dalawa pano kasi laging nanonood ng national geographic kaya kung anu-ano ang naiisip. Na-delay din ang mga bagahe kaya ang tagal naming naghintay para lang makuha yung mga gamit namin.

akala ko nga mahihirapan pa kaming magkita ni Maries pano ang laki laki ng airport. Buti nalang nakita nya ako agad. Halos katapat ko nalang sya, hindi ko pa sya nakita to think na suot ko pa yung eyeglasses ko. ang labo kasi ng mata ko eh.

So yun, naghiwalay na kami nila Joan. kanya-kanyang kuha na ng taxi para makauwi. Sumakay na kami ni Maries ng Taxi. ako yung nasa likod ng driver at sya naman yung nasa right side ko. habang umaandar yung taxi, binigyan ako ng Honey ko ng waffle. Same waffle ito na nabibili sa bawat station ng LRT. masarap kasi kaya lagi kaming bumibili nung waffle.

Maries: (not exactly the same words) Kain ka muna ... (sabay abot nung waffle sa akin)

Aba! Pagkakuha ko nung waffle, nagtaka ako dahil may kagat na. kung sabagay, hindi ako sobrang nagtaka dahil knowing Maries, huh! eh talagang malakas kumain yun. Nung hawak ko na yung waffle at akmang sinisilip ko na yung laman, i saw something na "shiny". I was really surprised kasi from that moment, alam ko na singsing iyon. Medyo hindi nga ma-drama yung moment kasi todo ngiti lang ako at nakatinign sa kanya. puro "wow!" lang yata ang nasabi ko eh.

Kinuha ko yung ring na medyo may waffle at hotdog pa (he he!) at sobrang hindi ako makapaniwala. sobrang na surpresa ako.

Inside the taxi, he popped the question "will you marry me?" and i said "yes". Aba syempre, dapat may kasunod na kiss yun. so kahit na nagda-drive si manong driver at sumisilip sa rear mirror, queber! basta ang alam ko, masaya kami ng Honey ko. Haaayy...ang haba ng hair ko.

BaKiT BABS 106 INC.?

2005-09-29T18:20:00.000+08:00

hindi ito dahil :

1. gusto naming magkaroon ng 106 children
2. gusto naming magkaroon ng 106 na alagang piglets
3. 106 days nalang ay ikakasal na kami (mali ... sorry)

kundi...

1. Babs - dahil pareho kaming jubabs - pero mas malaki si maries
2. 106 - stands for 1-06 or January 2006 - the big day!
3. Inc - dahil pangit kapag Babs 106 lang ... parang bitin.

uNaNg HiRiT

2005-09-23T18:44:00.000+08:00

Kahit na Friday palang, feeling ko rest day na. Sobrang saya ng feeling ko dahil ito na ang simula ng katuparan ng mahabang pagpaplano namin ng honey ko for our wedding.

Umaga: I went to my honey's house in Tondo.We were supposed to meet in Tayuman Jollibee but he changed his mind.Punta nalang daw ako sa house nila.At around 8:30 am,nandun na'ko.Aba! ang honey ko, sobrang relax at hindi pa naliligo.He gave me a list at sabi nya "tawagan mo habang naliligo ako". Okay fine. Listahan pala ng mga simbahan at reception venue yun. Mga 4 or 5 na church yata yung nasa list pero isa lang ang natawagan ko na may sumagot sa phone.Sa reception venue naman,hindi ko na tinawagan yung mga hotel kasi mukhang mapapagastos pa kami ng husto dun.

Kumain din ako ng breakfast sa kanila - Kaldereta, sinangag at mainit na kape. Sarap!

Around 10:45am: We went to Santos Protraits in Tondo. Hindi sya kasama sa plan kaya medyo nagulat ako. Natuwa narin kasi may effort ang honey ko. It's an old studio. Yung tipong may mga toreng kulay puti at mga bulaklak na parang kapanahunan pa ni samson at delilah. he he he.May malaking aquarium sa gilid ng studio at maraming malalaking frames na nakasabit sa pader. Ano ito, Musuem? So umupo muna kami at pinaghintay nung miss. sanadali lang daw at tatawagin nya yung may ari. 25 to 30 minutes na, nakaupo parin kami. Nakakatulog na nga si Maries eh. he he. Naliligo pa pala yung may ari. She's an old woman pero in fairness, mabait sya.Binigyan nya kami ng photo-video package copy tapos umalis na kami. Sa mga nakita naming pictures, parehas kami ni Maries ng opinyon. "Hon, hanap nalang tayo ng iba."

At about 11-11:30am, nakarating na kami sa west avenue. Bumaba kami sa tapat ng Aberdeen court.Hay naku! ang hirap palang magahanap lalo na kung bago ka sa isang lugar.Hinanap namin yung "Parish of the Hearts of Mary & Jesus".Ummambon pa, buti nalang kahit pagod kami eh busog kami sa C2 at tinapay c/o mini stop.Sa haba ng nilakad namin, yung manong lang pala na nagtitinda ng sigarilyo ang makakatulong sa'min.Sabi ni manong "Diretsuhin nyo ito (sabay turo sa kalye).Dun sa pangalawang kanto,kkumanan kayo tapos hanapin nyo yung basketball court,malapit na yun dun." O diba! siguro nagsisimba si manong dun. Pumasok kami sa isang mala-village na maraming malaaking bahay at magagandang halaman.Nung makita namin yung basketball court,napangiti kaming dalawa.Sa wakas! Sabi ko pa "Hon,dahan-dahan (ang paglakad)" Syempre para medyo dramatic ang dating. he he.

When we saw the church, i said "Wow! Luma!". Sa totoo lang, ang ganda at ang simple lang nung church. Nung pumasok kami, napansin ko na maigsi lang yung aisle. (so medyo hindi ako masyadong makakapag-moment dun). Pero maganda talaga sya. Sabi nga ni Maries "talagang makikita mo agad kung sinu-sino yung mga dumalo dahil maliit lang yung church". After saying our prayers, we went to the church's office.Medyo hindi ganun ka-accommodating yung guy pero at least pinakita nya sa amin yung mga pictures nung church pag naka-set for wedding. Ang ganda nung setting na puro white flowers ang nasa paligid. Both of us liked it. Bago kami umalis, binigyan kami nung guy ng form. Nandun na yung mga requirements at yung wedding package. Medyo malakas na yung ulan pero since excited kaming dalawa, hala sige ... picture dito at picture don ang ginawa namin. Kinunan ni maries ang loob at labas ng church. Grabe na 'to! Gusto na namin ni Maries yung Church...babalik kami dun.

At around 12nn: Lakad kami ng lakad. Hinahanap kasi namin yung Shangrila Restaurant. Sobrang pagod na kami at ang layo na ng nilakad namin kaya naisipan na naming mag-taxi nalang. Buti nalang alam ni manong driver yun. asus! habang papunta kami sa shangrila, we realized na binabalikan namin yung nilakaran namin. so sa opposite direction kami naglakad ng sobrang layo kanina.

Sa labas ng Shangrila restaurant, ang daming live fish. Ang cute. Sa loob naman, malalaki rin yung aquarium na nakapaligid. Sobrang accommodating yung guy na kumausap sa amin at tumingin din ako ng mga pictures ng mga cakes.

Isa lang ang masasabi ko, napakaswerte namin ngayon dahil nakita na agad namin yung church at reception venue na gusto namin. I'm sure, babalik kami dito for reservation.

CHURCH : Hearts of Mary and Jesus Parish
RECEPTION : Shangrila Restaurant